"
Logo damclub CTD ArnhemBanner damclub CTD Arnhem
Logo damclub CTD Arnhem

Samenstelling website
Wim van Dongen
secretaris@damclubctd.nl

QR code

Nieuwspagina

bijgewerkt op 9-10-2015

 

Damcombinatie Fryslân- CTD Arnhem, 13 december 2014

Hocus pocus pilatus pas, ik wou dat Hans Zondervan géén betondammer was...

door Bart Terwel

CTD Arnhem beleeft vooralsnog een prima seizoen in Hoofdklasse A van de nationale competitie. Met een score van 12 punten uit 7 wedstrijden delen we de koppositie met titelfavoriet Damcombinatie Fryslân en het verrassend goed presterende DIOS Achterhoek. Een snelle terugkeer in de Ereklasse behoort dus nog zeker tot de mogelijkheden!

Vorig jaar schreef ik na elke wedstrijd een verslagje. Dit jaar ontbrak het mij enigszins aan inspiratie. Zodoende heb ik tot op heden nog geen verslagjes geschreven. Nu heb ik wel de benodigde inspiratie. De voornaamste reden: een fantastisch resultaat (10–10) in de laatste wedstrijd van 2014, de verre uitwedstrijd tegen concurrent Damcombinatie Fryslân.

We kenden allemaal het belang van de wedstrijd, de spelers en de supporters. Aanvankelijk was het plan om de reis naar Friesland te maken met een legerhelikopter. Beetje intimideren en een stuk sneller dan met de auto. Minister Hennis-Plasschaert had ons op aandringen van Sander een exemplaar ter beschikking gesteld. Het gehucht Wanswerd, waar de wedstrijd gespeeld moest worden, was evenwel te klein om het ding te landen. Dus besloten we toch maar met auto's te gaan. Zoals was aangekondigd reisde er een hele schare fans mee: Aroen, Beau en Lassing waren van de partij om ons te steunen!

Michael Palmer is terug bij CTD. En hoe!!! Hij is een ware puntenmachine en had tot de wedstrijd in Friesland pas 1 puntje hoeven afstaan. Afgelopen zaterdag morste hij wederom een puntje, maar dat gebeurde tegen niemand minder dan oud-wereldkampioen Harm Wiersma. De sympathieke Friese topper had nooit zicht op meer dan een puntendeling en was als eerste klaar. (1–1)

Hin Wong was één van de drie CTD’ers die kansen moesten zien te creëren. Hij speelde tegen Willem Leijenaar. Helaas zat Hin deze keer niet zo goed in de partij en wist hij geen kansen te scheppen, met een teleurstellende remise als resultaat (Hin remiseerde een ronde eerder nog met de zeer sterke Artem Ivanov!). (2–2)

Ook ik moest voor de winst gaan, tegen Siep Buurke. Na een stroeve start in de competitie (verlies en remise tegen aanmerkelijk mindere tegenstanders) heb ik de smaak gelukkig weer een beetje te pakken. In een erg spannende partij, waarin een Van Leeuwen-achtig systeem op het bord kwam, nam ik een dubieus ogende doorbraak. Ik zag niet dat er iets concreets mis mee was, maar had wel sterke twijfels. De doorbraak was inderdaad niet goed. Buurke zag het gelukkig niet. Zo verkreeg ik groot positioneel voordeel en forceerde ik later schijf- en partijwinst. (2-4)

Niet veel later kwam Erik melden dat ie nog remise uit het vuur had weten te slepen tegen Gerlof Kolk! Erik had geprobeerd de stand na de opening te neutraliseren, maar na een offertje van Kolk ging hij in het middenspel langs de spreekwoordelijk rand van de afgrond. Erik bleef koel en stelde met secuur spel de remise veilig. Een terecht ‘bonuspuntje’ na de onfortuinlijke nul tegen Jan Mente Drent twee ronden eerder. (3–5)

Sander ‘puntje pakken’ Neutel kreeg ook weer gemakkelijk voor elkaar waarvoor hij was gekomen: een puntje. Sjoerd Huitema kwam er niet doorheen en kwam zelfs nog iets slechter te staan. Zo liet Sander wederom zien tegen sterke tegenstanders uitstekend voor de dag te kunnen komen; eerder hield hij o.a. Leopold Sekongo en Klaas Hendrik Leijenaar al soepel op remise. (4–6)

’s Ochtends om half negen ging de telefoon in huize Moerlie. Leo Aliar belde. Sterfgeval in de familie. Van harte gecondoleerd, Leo. 

Hoe naar ook, als teamleider moet je dan snel schakelen…Wie speelt er dan in hemelsnaam? Nou gewoon, Rommy Moerlie zelf! Zo werd onze non-playing captain een playing captain…En een smurf, want door een prima remise tegen Douwe Edelenbos was Rommy niet alleen van grote waarde voor het team (en dit keer dus niet alleen als motivator), maar kreeg hij ook een blauwe vermelding in de uitslagen. (5–7)

Zo ben je in het verre Friesland om te spelen tegen een topteam en sta je gewoon voor…

Helaas redde Ronald Roethof het niet tegen Teake Kooistra. Dat is zeker geen schande, want Kooistra is een talentvolle dammer die ontegenzeggelijk niet alles uit zijn damcarrière heeft gehaald. (Maar ja, wie heeft dat wel?). Onder tijdsdruk miste Ronald meerdere remisekansen. Speel vooral de wedstrijd van Ronald tegen Henk Stroetinga (Het Noorden – CTD) eens na mocht je nu zijn gaan twijfelen over de damcapaciteiten van Ronald! (7–7)

Bij het zien van de stand van Henk GtH kreeg ik echter weer de hoop dat we toch nog voor een regelrechte stunt zouden gaan zorgen. De aanval op de lange vleugel van tegenstander Wytze Sytsma – al jaren een stabiele 1300-speler – leek door te slaan, maar helaas was de lange vleugel van Henk ook enigszins kwetsbaar en kwamen de Friezen op dit bord weg met een puntje. Toch een verdienstelijke partij van Henk, zeker gezien de dreun die hij de vorige ronde van Bill Neven te verwerken kreeg. (8–8)

Op bord 9 speelde Gaetano Nahar tegen Bassirou Ba. Wie? Bassirou Ba? Jazeker, ze hadden die goeie ouwe Ba opgetrommeld voor deze cruciale wedstrijd. Natuurlijk waren we verrast. Maar...CTD zou CTD niet zijn als we daar geen positieve psychologische draai aan zouden geven: in plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, interpreteerden we het meespelen van de Senegalese grootmeester als: “Ze nemen ons uiterst serieus! Ze zijn bang voor ons, CTD!! En terecht, want wij zijn CTD; wij zijn de beste!!!” Uiteindelijk was het meespelen van Ba was de reden dat Damcombinatie Fryslân ontsnapte aan een pijnlijke thuisnederlaag. Hij wist namelijk verdienstelijk remise te spelen tegen onze Surinaamse topper, Gaetano, die eerder dit jaar menig 1300-speler te kijk had gezet en nu op een prima score van 8 uit 5 staat. (9–9)

En dus was alle hoop gevestigd op Rik Twilhaar, naast Hin en mijzelf de derde CTD’er die een, op papier, mindere tegenstander had getroffen en dus voor de winst diende te gaan. Iedereen weet dat Rik kan toveren. Hij hoeft alleen maar te denken dat zijn tegenstander een bepaalde zet zal doen en pardoes doet diegene dan ook die zet en slaat Rik toe. Betondammer Hans Zondervan wilde echter niet meewerken. Rik had de hele partij voordeel, maar ondanks de toenemende druk wist Zondervan een remise-eindspel te bereiken. Rik sprak nog wat toverspreuken uit—zoals “Hocus pocus pilatus pas, ik wou dat Hans Zondervan Ton Versteeg of zo was”—maar het mocht niet baten. Zijn score van 11 uit 7 (met o.a. een prima overwinning op Jan van Dijk) geeft echter wel aan hoe belangrijk onze trotse nieuwe voorzitter dit seizoen voor CTD is geweest.

10–10 dus. Aanvankelijk overheerste een gevoel van teleurstelling, maar al snel zagen we in dat het gelijkspel wel terecht was en dat we trots en tevreden mochten zijn met dit resultaat. Nog 4 wedstrijden te gaan, dus nog 8 wedstrijdpunten en 80 bordpunten te behalen. Laten we op de ingeslagen weg door gaan en als een hecht team blijven opereren; wie weet hebben we volgend jaar dan al de mogelijkheid om revanche te nemen op Huissen 1 en Hijken 1...

Van Stigt Thans - CTD Arnhem, 22 februari 2014

11 gespeeld, 1 punt...en toch was het een mooi seizoen!

door Bart Terwel

Ook in de voorlopig laatste wedstrijd van CTD in de Ereklasse lukte het niet om een overwinning te boeken. In Schiedam verloren we tamelijk kansloos met 13-7 en zo bleven we dit seizoen op 1 mager wedstrijdpuntje steken. Volgend seizoen in de hoofdklasse, dan gaan we er weer voor.

Robert Sall speelde zijn laatste partij voor CTD. Zijn afscheidswedstrijd was zeker niet zijn beste (hij stond continu onder grote druk van Waldo Aliar, die een winnend offertje miste), maar een punt is een punt. Robert scoorde uiteindelijk 7 uit 11, met onder andere een knappe remise tegen Roel Boomstra. Een overtuigende overwinning boekte hij op Sijmen Hansen in de wedstrijd tegen Volendam.


[Hansen – Sall; stand na zet 35 ...11-17]
Wit kan niet verder met 39-33 (ter voorbereiding op de enigszins bevrijdende ruil 34-29x39) vanwege 04-09 en de geplande ruil faalt op vanwege 24-29 en 18-22. Na het gespeelde 36. 38-33 liep wit volledig vast.

Bart Terwel ging duidelijk aan de leiding in een rustige laveerpartij, maar Prinsen maakte geen beslissende fout en zo werd ook deze partij remise. Met +4 (15 uit 11) werd Bart echter wel de best scorende speler van CTD; natuurlijk had dat ook te maken met de relatief geringe tegenstand. Een goede overwinning boekte Bart op Martijn van Gortel in de wedstrijd tegen CEMA De Vaste Zet.


[Terwel – Van Gortel; stand na 43. 19-24]
Na het gespeelde 42-37(!) staat wit gewonnen.

Henk Grotenhuis ten Harkel kreeg weinig vat op het degelijke aanvalsspel van Martijn Rentmeester, maar kwam ook niet echt in de problemen. Met deze remise eindigde Henk op 7 uit 11. Natuurlijk zullen we zijn wedstrijd tegen Alexander Baljakin niet snel vergeten.


[Grotenhuis ten Harkel – Baljakin; stand na 27. ...21-26]
Henk speelde ijzersterk 28. 35-30! 24x35 29.29-23! en de zwarte positie leek hopeloos. Maar Baljakin bleef hopen en dat had zowaar succes; hij prutste zich nog naar een punt.

Erik van de Weerdhof is dit jaar sterk aan het spelen en nadert de 1300 ratinggrens. Tegen de sluwe Anatoli Gantwarg had Erik een gezonde aanval, maar hij miste in zijn berekening aanvankelijk een dammetje. Daar schok Erik zo van dat hij pardoes een a-positionele zet deed die Gantwarg een dodelijke opsluiting opleverde. Zo eindige Erik toch nog in de min (9 uit 10).


[Van de Weerdhof - Lemmen; stand na 45. ...09-13]
In mijn optiek speelde Erik mogelijk zijn beste partij in de eerste ronde tegen Jasper Lemmen van Apeldoorn (hoewel ook de winstpartij tegen Joeri Hezemans er mag wezen). Hij pakte de nodige tempi en hield de stand open, met als gevolg dat het Lemmen was die in de diagramstand binnen de remisegrens moest zien te blijven.

Rik Twilhaar pakte na een interessante partij met opgedrongen randschijf een benauwde remise tegen Rob Clerc, een uitstekend resultaat natuurlijk. Ook Rik eindigde op -1 (10 uit 11). Hij boekte dit jaar een overwinning, maar wel in een wedstrijd (tegen SNA) waarin het voor ons eigenlijk had moeten gebeuren.


[Koopmanschap – Twilhaar; stand na 9. ...07-11]
Tegenstander Raymond Koopmanschap deed hier de absurde zet 48-43(??) – zelfs een romanticus als Henk GtH zou een dergelijke zet afkeuren. Omdat dit zo’n onzinnige zet is, verdient deze een plekje in dit stukje (al bleek het niet eenvoudig om van de kromme witte opstelling te profiteren).

Willem van den Berg verloor van Frits Luteijn. Nadat de hekstelling was verbroken was er weinig aan de hand voor Willem, maar een moment van onoplettendheid kostte hem de partij. Willem speelde dit seizoen 7 wedstrijden en kwam daarin niet verder dan een puntje. Daarmee deed hij zichzelf te kort. Zie bijvoorbeeld zijn partij tegen Bryan Wollaert.


[Van den Berg – Wollaert; stand na 43. ...16x07]
In de diagramstand forceerde Willem schijfwinst via 44. 36-31! Nu dreigt 45. 31-27 (21-26) 27-21 28-22/23 en na het gespeelde 44. ...06-11 volgde 45. 31-26! 11-16 46. 26x17 07-12 47. 37-31 12x21 48. 31-26 en Willem won een schijf. Helaas liet hij de buit daarna alsnog glippen.

Sander Neutel begon het seizoen slecht (matige partijen tegen sterke tegenstanders), maar kwam steeds beter in zijn spel, met als bekroning een goede remise tegen Ron Heusdens in de laatste ronde. Uiteindelijk scoorde Sander 3 uit 9 (dat lijkt matig totdat je kijkt naar de gemiddelde rating van zijn tegenstanders: 1443).


[Heusdens – Neutel; stand na 17. 46-41]
Sander pakte het slim aan door in diagramstand met 17. ...14-19 achter de voorpost van Heudens te lopen, om vervolgens na de ruil met 32-28 en 29-23 in rap tempo naar de basisstand in het volgende diagram toe te spelen


[Heusdens – Neutel; stand na 31. ...04-09].
Erno Prosman zou jaloers zijn op dergelijk strategisch inzicht...

Gaetano Nahar had een off-day, of liever, hij ging te ver in zijn poging om de massieve aanval van Patrick Stork tegen te spelen en kwam volledig vast te staan. Zo einigde Geatano op een toch wat teleurstellende 5 uit 8 score. En dat terwijl het nog zo goed begon: in de eerste ronde verraste hij Frerik Andriessen met een uitstekend offer.


[Andriessen – Nahar; stand na 38. 45-40]
Gaetano offerde 38. ...26-31! en na 39. 37x26 (naar voren slaan is nog slechter) 15-20 40. 34-29 23x45 41. 28-23 etc. bereikte wit nog een eindspel, maar dat werd door Gaetano met vaste hand in winst omgezet.

Hin Wong trof in de laatste ronde Peter van der Stap. Hin stuurde aan op tempospel of voordelig klassiek. Het werd het laatste en Van der Stap koos in een klassieke stand voor een verkeerd plan en verloor het eindspel. Zo eindigde Hin met een geweldige eindsprint alsnog in een positieve score (12 uit 11). Hoogtepunt was natuurlijk de overwinning op Domchev.


[Wong – Domchev; stand na 17. ...04-09]
Hier prikte Hin hem er in met 28-23! Deze zet, gecombineerd met controle op de korte vleugel van zijn tegenstander (via veld 21), bracht Hin de winst. Wellicht dat wit in de diagramstand al gewonnen staat?!

Leo Aliar ging met de witte schijven “all in” in de laatste wedstrijd tegen Edwin Torn. Leo nam eerst een voorpost op veld 23, daarna nog een op veld 22, en tenslotte op zet 22 ook nog eens een op veld 24. Leo had zich evenwel verkeken op de “aanval in de rug” en verloor de partij. Leo kwam zo uit op 7 uit 11 en boekte een winstpartij, namelijk tegen Culemborg.


[Kok – Aliar; stand na 24. ...18-23]
In deze klassieke stand liet Ed Kok met 25. 27-22 ineens de vlam in de pan slaan. In het vervolg zag Leo het scherper dan zijn tegenstander en won hij een schijf (en de partij) na 25. ...06-11; 26. 44-40 14-20 27.39-34 12-18 28. 34-30 18x27 29. 32x12 23x43(!) 30. 48x39 20-25(!) 31. 39-34 02-08 en schijf 12 gaat verloren.

Ronald Roethof deed niet mee tegen Schiedam en had zodoende niet de kans om zijn 2 uit 5 score te verbeteren. Ronald speelde dit seizoen tegen enkele sterke spelers (Pim Meurs, Andrei Kalmakov, Wouter Sipma, Jos Stokkel). Verliezen tegen dergelijke spelers is natuurlijk geen schande, maar tegen Jos Stokkel liet Ronald zien taai te kunnen verdedigen.


[Stokkel – Roethof; stand na 44. ...20-25]
Na 45. 27-21x22 had wit groot voordeel. Na het gespeelde 06-11 bracht wit via 36-31 de dreiging van een doorbraak naar veld 6 er in. Ronald bleef koel en speelde 23-28 22-18 12x23 33x22 09-14 39-33 11-16 33-29 08-12 29x18 12x23 22-17 23-29 34x23 19x28 en het is eigenlijk een wonder dat Ronald hier nog zonder kleerscheuren van af kwam.

Jan Beeke (1 uit 1), Leo Steyntjes (0 uit 1) en Alexander Verkhovykh (1 uit 2) speelden allen ook niet tegen Schiedam, maar hebben dit jaar ook mogen proeven van de Ereklasse.

Dit seizoen stond natuurlijk ook in het teken van het overlijden van Ruud Palmer. In zijn laatste partij voor CTD kwam hij niet verder dan een matige remise tegen Mitchel Mensinga. Maar wij zullen ons Ruudje anders herinneren, onder meer als de man die een belangrijk aandeel had in de promotie van CTD naar de Ereklasse (ondanks het feit dat hij dat seizoen slechts drie wedstrijden speelde; hij won ze namelijk alle drie!). Volgend jaar gaan we proberen dit huzarenstukje zonder Ruud te herhalen.

CTD Arnhem - Hijken DTC, 8 februari 2014

“Hin heeft die Rus kapot gemaakt”

door Bart Terwel


Er werd door ons in de thuiswedstrijd tegen Hijken DTC – de huidige lijstaanvoerder – wederom enorm goed gedamd en daardoor was de wedstrijd aanmerkelijk spannender dan onze opponenten voor mogelijk hadden gehouden. Al verloren we nipt met 8-12, naderhand was de sfeer opperbest tijdens het etentje in het “meeneemrestaurant” Roti Mahal van Jozef Harpal en in dam-, toep- en troefcallcafé De Ton.
Die goede sfeer was mede het gevolg van de uitmuntende prestaties op de bovenste vier borden. Op bord 1 zette Bart zijn goede seizoen voort door Nick Hoving kansloos te laten. Hoving had onder grote druk nog remise kunnen halen als hij een combinatie naar dam zou hebben toegelaten. Dat durfde hij echter niet aan en Bart boekte zo weer een overwinning. Deze prestatie viel echter in het niet bij de prestatie van Robert in zijn laatste thuiswedstrijd voor CTD. Op bord 2 speelde hij na een klassieke partij namelijk remise tegen een van de sterkste dammers ter wereld, Roel Boomstra. Hoe knap die prestatie van Robert ook was, de partij van de dag was op bord 3 duidelijk die van Hin. Voor het eerst in zijn damcarrière won Hin van een GMI, namelijk Domchev. En daar kwam geen blunder aan te pas; Hin overspeelde Domchev simpelweg na een goed getimede opstoot in de hekstelling. Domchev kon niet anders dan afwikkelen naar een zeer nadelig macro-eindspel. Hin kreeg de mogelijkheid om de partij te beslissen met een daverende rondslag over vijf stukken en een dam, maar in plaats daarvan koos Hin er voor om Domchev nog even wat langer op de pijnbank te leggen. Na 73 zetten gaf Domchev het op. In De Ton werd deze prestatie ook op waarde geschat: Op geheel Surinaamse wijze werd door en aan niet-dammers enthousiast verteld hoe Hin “die Rus had kapot gemaakt”... Prachtig gedaan Hin! Ook Sander deed het uitstekend, op bord 4 tegen Jan Ekke de Vries. Na een grote fout van zijn tegenstander kreeg Sander een goed eindspel. Helaas wist hij de kalmte niet te bewaren: hij zag een spookvariant en bood pardoes remise aan. Dat werd natuurlijk gretig aanvaard door De Vries.
Was het een bekerwedstrijd geweest, dan had CTD dus met 6-2 gewonnen van het team Hoving, Boomstra, Domchev en De Vries. Maar ja, dat was het niet... Er waren nog zes borden en daarop ging het een stuk minder voortvarend voor ons. Op bord 5 verloor Henk van Auke Scholma, al had de uitslag net zo goed andersom kunnen zijn. Henk had vrijwel al zijn schijven naar de rand gespeeld en op die manier Scholma het centrum opgedrongen. De kansen leken aan Henk, maar die zag helaas te laat dat zijn plan verhinderd was door een combinatie (zie het stukje van Henk in de nieuwsbrief). Op bord 6 kwam Ronald te kort tegen Wouter Sipma, die een blunder van Ronald met een 3-om-3 doorbraak afstrafte (al was het bepaald niet duidelijk hoe Ronald wel verder had gemoeten in die stand). Ook op bord 7 ging het mis: Leo Aliar redde het niet tegen het tempospel van Martin Dolfing.
Rik hield Hans Jansen keurig op remise op bord 8. Na een echte Hans Jansen opening kreeg Jansen geleidelijk het initiatief, maar Rik wist door twee offertjes de remise te forceren. Op bord 9 bracht Willem (die inviel voor de zieke Erik) tegen Michiel Kroesbergen zijn geliefde Leningradervariant op het bord. Willem speelde zo snel en overtuigd dat Kroesbergen veel tijd investeerde om op een verantwoorde manier de theoretische varianten te omzeilen. Zo ontstond een hekstellingpartij waarin Kroesbergen zijn klasse toonde en met positionele middelen schijf- en partijwinst forceerde. Op het laatste bord was Gaetano toen al lang en breed remise overeen gekomen met Wiebe v/d Wijk.
Degradatie is nu een feit. Jammer natuurlijk. Wel was dit jaar enorm leerzaam en we hebben toch maar mooi een jaar Ereklasse gespeeld.  En het seizoen is nog niet afgelopen: Voor de laatste ronde gaan we op bezoek in Schiedam (o.a. Gantwarg, Clerc en Heusdens) en dat is dus de laatste mogelijkheid om op het hoogste niveau nog een zege te boeken. Wat zou dat mooi zijn...            

 

In het Dagblad van het Noorden verscheen onderstaand artikel.

Klik op afbeelding voor leesbaar artikel.

Struikelend           

CTD Arnhem - VBI Huissen, 25 januari 2014
Henk = (bijna) held

door Bart Terwel

Wie had ooit kunnen denken dat CTD Arnhem het VBI Huissen in deze Gelderse derby zo moeilijk zou maken? De Huissenaren ongetwijfeld niet... Het lullige van het Huissense team is dat het bestaat uit maar liefst 6 internationaal grootmeesters -Guntis Valneris, Alexander Baljakin, Johan Krajenbrink, Gerard Jansen, Geert van Aalten en Jos Stokkel- KNDB talentcoach Rik Keurentjes, 2 jeugdige talenten (Jan Groenendijk en Pepijn v/d Brink)...en Joost Hendriksen. Tsja, wat moet je daar tegen beginnen?
Nou, Rommy, onze teamleider, wist het wel. Hij had wel degelijk voorzien dat er tegen Huissen wat te halen viel en had een fantastische strategie bedacht om het Huissense sterrenteam eens een lesje te leren. Rommy had dan ook weinig moeite om zijn mannen weer tot in de tenen te motiveren. Zijn plan bestond uit de volgende zes ingrediënten:
Ten eerste zorg je er voor dat de jeugdige talenten worden afgestopt. Dat was de taak van Rik (tegen Groenendijk) en Leo (tegen Van den Brink) en zij voerden hun taak uitstekend uit. Rik speelde snel tegen de langzaam spelende Groenendijk, kreeg een aardige stand, maar meer dan remise zat er niet in. Leo leek het even lastig te hebben tegen Van den Brink, maar combineerde zich naar een puntendeling toe.
Ten tweede zorg je er voor dat Keurentjes en Hendriksen samen niet meer dan 3 punten pakken. Ook hierin slaagde CTD wonderwel. Bart had prettig spel vanuit de opening. Na een blunder forceerde Keurentjes een afwikkeling die hem aan de leiding bracht, maar Bart verdedigde goed en bereikte een remise eindspel. Na wederom een blunder leek Bart de remise te verspelen, maar gelukkig profiteerde Keurentjes niet en was het op slag remise. Willem ging na een goede partij alsnog in de fout tegen Hendriksen, die zo de 2 punten kon bijschrijven. Zo stond CTD geheel volgens plan dus 1 verliespartij voor.
Ten derde zorg je er voor dat Ronald (tegen GMI Stokkel) en Hin (tegen GMI Jansen) een punt pakken. Dat lukte prima. Ronald moest de hele partij verdeden, maar toonde zijn ongelooflijke taaiheid en voerde de partij naar remise. Hin nam een centrum aanval en Jansen probeerde tegenspel te krijgen. Hin had echter gewoon een gezonde stand waar voor Jansen geen eer aan te behalen viel. Die ruilde zich vervolgens noodgedwongen naar de remise toe. So far so good.
Ten vierde -en dit was cruciaal in het plan van Rommy- zorg je er voor dat Henk het tegen Nederlands kampioen en GMI Baljakin moet opnemen. In zijn kenmerkende stijl denderde Henk over de hekstelling van Baljakin heen. Door middel van een thematisch offer legde Henk de zwaktes in de formatieloze stand van Baljakin bloot. Baljakin kreeg groen-paarse vlekken in zijn nek, begon te zuchten en te steunen, en gaf met klamme handjes uiteindelijk maar twee schijven terug om nog enigszins in de partij te blijven. Henk miste vervolgens enkele concrete winstvarianten en Baljakin prutste zich naar 2 dammen. Al was het eindspel nog steeds huizenhoog gewonnen, onder de continue tijdsdruk (Henk gaf aan dat hij voor het eerst niet blij was met het nieuwe speeltempo) en tegen een wereldtopper die altijd de lastigste zetten produceert lukte het Henk niet de genadeklap uit te delen. Zo ontsnapte Baljakin aan een zeldzame nederlaag. Desalniettemin, wat een geweldenaar is die Henk toch!
Ten vijfde zorg je er voor dat je Sander de gelegenheid geeft om te stunten tegen GMI van Aalten. (Na het onvoorziene puntverlies van Henk tegen Baljakin was dit natuurlijk van levensbelang.) Sander speelde de sterren van de hemel en de sympathieke Huissenaar moest in een complexe stand met opgedrongen randschijf alle zeilen bijzetten. Sander bereikte een -volgens eerste analyses- gewonnen stand, maar een misrekening deed de kansen keren. Van Aalten wurmde zich naar dam en mocht uiteindelijk de felicitaties van Sander in ontvangst nemen.
Als Sander en Henk de kansen hadden benut, dan zouden we op voorsprong hebben gestaan en was het slechts zaak om op de overige 2 borden remise te spelen. Dat was dan ook het zesde ingrediënt van Rommy's strategie. Helaas kwamen Erik (tegen GMI Valneris) en Robert (tegen GMI Krajenbrink) net te kort. Valneris was ongetwijfeld bang voor Erik, nadat die in het Nijmegen Open van afgelopen jaar probleemloos remise had gespeeld tegen de sterke Let. Ook deze keer was Erik goed op weg, maar deze keer wist Valneris in een dunne stand de weg naar een overmachtseindspel te vinden. Hij maakte de partij uit met een fraaie motiefwinst. Robert speelde de Roozenburg-opstelling van Krajenbrink principieel tegen. Een Drost-offer leverde Krajenbrink een centrumstand op, terwijl Robert op termijn een doorbraak op Krajenbrinks lange vleugel hoopte te forceren. De technische superioriteit van Krajenbrink gaf hier de doorslag.
Al met al is er goed gespeeld en was het genieten voor de talrijke toeschouwers in deze interessante streek derby. De harde cijfers (6-14) doen wellicht anders vermoeden, maar we hebben Huissen uitstekend partij geboden. Ook voor de volgende wedstrijd -thuis tegen Hijken DTC- zal Rommy weer een ingenieus strijdplan in elkaar flansen. Dus een advies aan de heren Boomstra, Dolfing, Scholma, Sipma, Domchev c.s.: Denk er niet te makkelijk over, want je weet nooit hoe een paard een konijn vangt...

DEZ Culemborg - CTD Arnhem, 11 januari 2014

Verslag van Erik van de Weerdhof


De score werd voor Culemborg geopend door Sven Winkel, die won van Henk Grotenhuis ten Harkel. Henk leek met een flankaanval goede kansen te hebben, maar later werd het onduidelijk en door een combinatie brak Winkel door naar dam ten koste van een schijf. Bart Terwel deed vanuit een flankomsingeling iets terug tegen Robert-Jan van den Akker. Na afloop stelde Van den Akker aan Bart de vraag wat erger zou zijn geweest: dat hij geen zetcontrole had toegepast of dat hij wel zetcontrole had toegepast, maar het gewoon niet had gezien, ook al was het niet al te moeilijk. Dit laatste zou het geval zijn geweest, en we concluderen dus dat Bart combinatief heeft gewonnen. Daarna speelde Gaetano Nahar remise tegen Evgeni Vatoetin. In een partij met een opgedrongen randschijf voor zijn tegenstander zou het voordeel aan Gaetano zijn geweest, en dat ondanks (of door de combinatieve mogelijkheden daarvan misschien juist wel dankzij) een hangende schijf. Leo Aliar zette ons op voorsprong. In een klassieke partij toonde zijn tegenstander Ed Kok met een grafzet aan dat het kerkhofveld (wat een termen in deze week, die ons weer doen beseffen dat er ergere dingen zijn dan deze nederlaag) niet voor niets zo heet en hoe Leo de winst precies binnenhaalde weet ik niet, maar ik heb wel een zes-om-zes gezien waarin Leo gratis naar dam kon doorlopen terwijl hij zelf nog voldoende verdediging had. Hin Wong speelde vervolgens remise met Alexander Boulatov. Als ik een en ander goed heb begrepen heeft Hin na een partij, waarin het doorzetten van een Roozenburg- dan wel flankaanval lang werd uitgesteld, een kansrijk eindspel remise gegeven. Daarna kantelde de wedstrijd. John van den Borst won van Rik Twilhaar na een strategisch klassiek gevecht, waarin Rik naar de rand werd gedwongen. Dik de Voogd reeg Robert Sall aan zijn zegekar in een partij waarvan ik weinig meer weet dan dat beide spelers een randschijf op 26 dan wel 25 hadden en De Voogd ogenschijnlijk een sloot tempi voor stond. Pim Meurs won van Ronald Roethof, als ik me goed herinner speelde hier een randschijf op veld 15 of 36 een rol. Zelf moest ik (Erik van de Weerdhof) aantreden tegen Mei-Jhi Wu. Ik had me voorgenomen er een klassiek gevecht van te maken en leek daarmee ook goede winstkansen te krijgen. Misschien had het in tijdnood beter gekund, maar ik heb niet de indruk dat het ergens aantoonbaar uit was. Als slotakkoord versloeg Jeroen van den Akker Sander Neutel in een partij met randschrijven op 16 en 36. Van den Akker had een behoorlijk centrum, maar naar ik begreep heeft Sander zich taai weten te verdedigen, alleen helaas niet taai genoeg, zodat het 13-7 voor Culemborg werd.

CEMA/De Vaste Zet - CTD Arnhem, 14 december 2013

Degradatie lijkt onafwendbaar

door Bart Terwel

 

Na een enigszins geflatteerde 13-7 nederlaag tegen De Vaste Zet uit Geleen lijkt CTD degradatie niet meer te kunnen ontlopen. We staan onderaan en hebben nog een loodzwaar programma voor de boeg. In tegenstelling tot eerdere wedstrijdverslagen – doorgaans een saaie weergave van de gespeelde wedstrijden zonder diagrammetjes – ditmaal op verzoek iets meer aandacht voor techniek, namelijk mijn winstpartij van afgelopen zaterdag tegen Martijn van Gortel. Niet dat het nou zo’n spetterende pot was (de partij was aanmerkelijk minder vermakelijk dan die van Erik tegen Leopold Sekongo), maar het toont wel de kracht van een droge, maar consequent uitgevoerde centrumstrategie en dat is ook weleens leuk. Daarnaast was het helaas de enige overwinning voor een CTD’er. Voor andere partijen (zoals de zeer ingewikkelde partij van Erik, maar ook het ereklasse debuut van Leo S, het eerste punt van Sander, de gemiste kans van Rik, of het verlies van Hin) verwijs ik naar de website/nieuwsbrief.

Ik wens iedereen fijne feestdagen en een gezond 2014. Hopelijk kan CTD in het nieuwe kalenderjaar nog voor een verrassing zorgen in de ereklasse!

 

De partij Bart Terwel - Martijn van Gortel in 10 diagrammetjes

 

Diagram 1. Stand na 7. 28x19

diagram 1
Zwart wil halfopen klassiek vermijden en slaat 13x24 in plaats van het principiëlere 14x23. Na 13x24 37-31 21-26 32-28 26x37 41x32 ontwikkelde ik mijn lange vleugel, het begin van een langdurige centrumstrategie.

Diagram 2. Stand na 14. 43-38

diagram 2
Mijn stand is prettig ontwikkeld en in balans. Met 17-22 28x17 11x31 36x27 18-23 49-43 23-29 34x23 24-30 35x24 20x18 begint zwart te hakken en dat blijft hij consequent doen in de partij.

Diagram 3. Stand na 24. 38-33

diagram 3
In deze stand voelde ik me prettig, al vroeg ik me wel af hoe ik concreet voordeel zou krijgen. Wit heeft een sterk centrum en randschijf 35 ontwikkeld, maar zwart heeft ook nog geen zwaktes. Na het gespeelde 17-22 28x17 12x21 kreeg ik iets om tegen te spelen, namelijk de schijven 16 en 21, die buiten spel kunnen komen te staan als zwart het niet actief speelt.

Diagram 4. Stand na 27. (...) 19-24

diagram 4
Hier moest ik een belangrijke keuze maken: 33-28 of 33-29. Na 33-28 kan/moet zwart volgens mij actief spelen, bijvoorbeeld 12-17, waardoor hij de ruil 18-22 aan de orde brengt. Na 33-29 24x33 39x28 heeft wit centrumvoordeel (en beschikt nog over de belangrijke formatie 34, 40, 45), maar zwart staat flexibel en ik vond het voordeel te klein. Daarom besloot ik na rijp beraad tot 33-28, er op anticiperend dat zwart niet actief zou spelen. Dat bleek een juiste inschatting, want zwart vervolgde met 14-19 om het gesloten klassiek te maken.

Diagram 5. Stand na 29. (...) 18-23

diagram 5
Zwart wil de stand klassiek maken, want dan zijn de schijven 16 en 21 in plaats van zwak juist sterk (vleugel controle), maar door 34-29 23x34 40x20 15x24 zet ik mijn centrumstrategie door en zorg er zo voor dat zwart de controle over de velden 23 en 24 niet krijgt.

Diagram 6. Stand na 33. (...) 13-18

diagram 6
Wederom 34-29, wat na 09-13 29x20 19-23 28x19 13x15 werd gevolgd door 32-28 en 37-32. Hiermee verdrijf ik zwart nog verder van de centrumvelden en neemt mijn overwicht in het centrum verder toe.

Diagram 7. Stand na 38. (...) 03-08

diagram 7
Het is een 8 om 8 stand, maar zwart heeft serieuze problemen. Ik breng schijf 48 naar 34, zwart kan nooit verder met 12-17 om verbinding te zoeken met zijn randschijven op 16 en 26, terwijl op 18-23x24 de poot 33, 38, 42 zijn werk doet en de ruil 33-29x29 volgt (al is de stand dan dun, wit heeft goede papieren).

Diagram 8. Stand na 41. (...) 02-08

diagram 8
In deze stand moest ik kiezen tussen 45-40 en 34-29. Ik koos voor 45-40 omdat ik niet zag hoe zwart zich zou kunnen verdedigen. Dat zag ik overigens ook niet concreet als ik 34-29 zou hebben gespeeld, maar ik twijfelde sterk of ik dan inderdaad echte kansen zou krijgen. Na 34-29 zag ik de variant 19-24 29x20 15x24 45-40 13-19 40-34 18-23 28-22 12-17 28x17 16x07 en nu of 33-29 24x33 38x18 08-12 18-13 19x08 34-29 (wat ik op winst taxeerde) of 27-22 26-31 22-18 23x12 32-27 31x22 33-28 22x33 38x20 (wat ik ook op winst taxeerde). Ik was er echter bepaald niet van overtuigd dat ik zou winnen als zwart in de diagramstand 34-29 zou beantwoorden met 19-23 28x19 13x24 29x20 15x24; dan kan 32-28 en vervolgens de opmars 45-40-34, maar dit leek me wel erg prutsgevoelig, terwijl zwart na 33-39x29 uiteindelijk wel zal doorbreken op de witte lange vleugel.

Diagram 9. Stand na 44. 42-37(!)

diagram 9
Ik heb zojuist pas 42-37. Er waren twee goede redenen om schijf 42 zolang mogelijk op dat veld te laten staan. Ten eerste, zo beschikt wit over de belangrijke poot 33, 38, 42; zie bijvoorbeeld de rol van deze formatie in de variantjes bij diagram 7 en diagram 8.  En ten tweede, met de schijf nog op veld 42 beschikt zwart niet over plakkers met 26-31, terwijl de 1-schijf-houdt-2-schijven-vast (27 vs. 16 en 26) constructie ook nog eens net iets economischer oogt. Dit was echter het juiste moment op 42-37 te spelen want na deze zet staat zwart volgens mij definitief verloren: 13-19 is niet mogelijk vanwege 34-30-25 en in het partijverloop na 20-25 34-29 13-19 29x20 25x14 33-29 14-20 35-30 08-13 is de zojuist geformeerde poot 28, 32, 37 doorslaggevend (zie diagram 10)

Diagram 10. Stand na 48. (...) 08-13

diagram 10
Wit bekroont zijn centrumstrategie met de karakteristieke ruil 28-23x23. Zwart sputterde nog wat tegen, maar de stand bevat geen redding meer.

CTD Arnhem - Micone, 30 november 2013

CTD van de nul af

door Bart Terwel

 

CTD was over de hele linie de bovenliggende partij maar door een zeer zwaar bevochten zege van Toby Hage op Robert Sall kwam Micone met een puntje weg. Erik van de Weerdhof had CTD op een voorsprong gezet door Joeri Hezemans in een klassieke partij te verslaan. Helaas voor CTD bleef het bij die ene overwinning. Willem van den Berg wist ondanks een schijf voorsprong niet te winnen van Brion Wollaert en ook Rik Twilhaar was dichtbij in een aanvalspartij tegen Eddy Budé. De wedstrijd werd enigszins ontregeld door een incidentje met de klokken: die stonden zo afgesteld dat de spelers er na de 40e zet plotsklaps een haf uur erbij kregen. Curieus was dat Hin Wong en YYves Vandeberg dat niet eens in de gaten hadden. Maar goed, beide clubs zijn van de nul af.

Damlust Gouda - CTD Arnhem, 16 november 2013

Conclusie: "We missen een echte topper"

door Bart Terwel

 

We komen gewoon net te kort, mede vanwege het feit dat we geen uitgesproken toppers in het team hebben. Dat was de conclusie van Rommy na de wedstrijd in Gouda tegen Damlust met 12-8 te hebben verloren. Hij heeft gelijk. Onze concurrenten in de strijd tegen degradatie hebben de beschikking over mannen als Alexander Schwarzman (SNA) en Erno Prosman en Martijn van IJzendoorn (Damlust). Wij niet. En dan wordt het moeilijk. Dat was zaterdag te zien. 
CTD had met het opstellen van Alexander Verkhovykh (ik schrijf zijn naam maar zoals die ook op toernooibase staat vermeld) een flinke verrassing in petto voor onze tegenstanders en dat maakte hen enigszins onzeker. Helaas kon hij geen potten voor ons breken; Prosman bleek een maatje te groot in een spannende flankspelpartij. Na wat Roozenburg-achtig geoffer van Prosman en een wanhoopscombinatie van Alexander ontstond een eindspel met 3 schijven meer voor Prosman en die won dan ook verdiend. Hun andere topper, Van IJzendoorn, had toen al lang en breed gewonnen van Robert. Een lichte combinatie in een toch al verloren stand besliste de partij. 
En op de overige 8 borden waren de teams aan elkaar gewaagd en werden de punten dan ook eerlijk verdeeld: 2x winst, 2x verlies, 4x remise. Kortom, hun toppers maakten het verschil. 
Erik won van Andre Venema, die onder tijdsdruk in een niet al te moeilijke damcombinatie tuinde, en Bart won van Harry Clasquin, die na een tamelijk saaie partij in een nadelige (maar erg dunne) stand verzeild was geraakt en de weg naar remise niet wist te vinden. Verlies was er helaas voor Sander (doorbraakje in interessante KVO tegen Friso Fennema) en—verrassend genoeg—Gaetano (liet Ruud Kloosterman met wit een 3-om-3 naar veld 6 nemen, die daarmee uit een benarde hekstelling kwam en wel raad wist met het statische centrum van Gaetano). 
De vier remises waren bepaald niet saai. Leo speelde een sterke aanvalspartij tegen Teun van de Krol. Concrete winstkansen kreeg hij echter niet. Henk ging in het middenspel tegen Peter van Eck langs de rand van de afgrond (dubieuze aanval met wit over 22 en daarna 23), maar viel er gelukkig niet in. Hin en Erik Hoogendoorn maakten er een mooi gevecht van. Nadat de Roozenburgopstelling van het bord was verdwenen kreeg Hoogendoorn groot voordeel in de omsingeling. Hin wist het tij te keren en kwam op zijn beurt dicht bij de winst. Het eindspel bevatte echter geen winst en zo eindigde deze pot in een terecht gelijkspel. In de partij van Rik tegen Martijn van der Klis, tenslotte, ontstond na de opening een beladen klassieke stand waar Van der Klis als beste uitkwam, al kwam Rik nooit in gevaar. 
Het zal nu wel erg moeilijk worden om in de Ereklasse te blijven, maar we blijven zeker vechten. Maar goed, het zou om te beginnen al mooi zijn als we dit jaar minimaal een punt weten te pakken. Duidelijk de beste kans daarop is in volgende wedstrijd: thuis tegen Micone uit Tilburg.

CTD Arnhem - SNA, 2 november 2013

CTD weet degradatiekoers vast te houden

door Bart Terwel


Afgelopen zaterdag was een belangrijke dag in de strijd om degradatie. CTD speelde thuis tegen concurrent SNA uit Heerhugowaard. Onze tegenstander, met oud-wereldkampioen Alexander Schwarzman in de gelederen en alle spelers strak in pak, was net als CTD nog puntloos. Bij verlies zouden we dus een grote stap zetten op weg naar degradatie. Daarin slaagden we met vlag en wimpel: 9-11.
Het goede voorbeeld werd gegeven door Sander, die het voor de 3e keer op rij moest opnemen tegen een GMI en 1500+ speler. Alexander Schwarzman nam de voorpost van Sander in een dodelijke kettingstelling en gaf Sander geen kans daaruit te ontsnappen. Deze nederlaag was natuurlijk ingecalculeerd, maar het moet natuurlijk altijd nog maar even gebeuren.
Even leek het er op dat CTD de wedstrijd mogelijk zou winnen, helemaal toen Rik had gewonnen Raymond Koopmanschap en Hin pardoes won van Mike Koopmanschap. Beide overwinningen waren overigens wel fraai; vooral de eindstand van Hin was er een om in te lijsten.
Gaetano, Bart en Ruud (speciaal opgetrommeld voor deze wedstrijd) droegen flink bij aan de nederlaag door remise te spelen tegen mindere tegenstanders, namelijk Guido Verhagen, Erik van Kampen en de jeugdige Mitchel Mensinga. Gaetano probeerde wel druk te zetten, maar bereikte niks tegen het klassieke spel van Verhagen, die met een combinatie de remise pakte. Bart had een ogenschijnlijk sterke positie tegen Van Kampen, maar zag geen winst (Van Kampen had met een sterk offer—aangegeven door Schwarzman—de wedstrijd zelfs kunnen doen kantelen). En Ruud leek een mooie klassieke stand te hebben, maar daar bleef niks van over na de Bomzet die Mensinga nam.
Leo en Henk deden ook een belangrijke duit in het zakje. Leo gaf Richard Mooser een mooi aanknopingspunt door met zwart veld 22 te betreden en daar wist Mooser wel raad mee. Hij voerde de partij met technische middelen naar winst. Henk speelde tegen Steven Wijker de Kellervariant met wit. Hij kreeg geen vat op de aanval van Wijker, maar remise was zeker mogelijk. Henk koos echter niet de beste zetten en verloor.
Erik speelde een principiële partij tegen Ivo de Jong. In het middenspel koos Erik wellicht niet het beste plan en kwam het centrum van De Jong los. Erik forceerde nog wel schijfwinst, maar De Jong had gezien dat het afspel remise zou zijn en dat klopte.
Alleen Robert kon dus nog roet in het eten gooien. Dan had hij zijn voordeel (na een mislukte opening had hij een flank-centrumaanval op het bord gekregen) tegen Jan Groeneweg wel in winst moeten omzetten. Zover kwam het niet. Groeneweg begon nog wel te knoeien in het eindspel, maar gaf de remise niet meer weg.
De nu volgende wedstrijden tegen andere degradatiekandidaten (Damlust, Micone, en CEMA/De Vaste Zet) zullen cruciaal worden: Als CTD ook daarin de nul weet vast te houden, dan kan degradatie ons bijna niet meer ontgaan!

Mo&Z Volendam - CTD Arnhem, 19-10-2013

Volendam net te sterk voor CTD

door Bart Terwel

Na de derde ronde van de nationale competitie staat CTD Arnhem nog altijd met lege handen: We verloren met 12-8 van Volendam. In tegenstelling tot de twee eerdere wedstrijden trad Volendam aan zonder de sterke Russen Georgiev, Getmanski en Trofimov. Ook wij traden aan zonder Georgiev, Getmanski en Trofimov. Het kon dus alle kanten op en we hadden dan ook hoop op een goed resultaat.
De paring was opmerkelijk: Hun sterkste spelers speelden tegen onze sterkste spelers en hun minder sterke spelers speelden tegen onze minder sterke spelers. Het gevolg was dat op 9 van de 10 borden onze tegenstanders een hogere rating hadden. Alleen Robert speelde tegen een mindere tegenstander (Sijmen Hansen, 1061) en hij won relatief makkelijk. In een klassieke stand had Robert geen enkele zwakte, terwijl de stelling van Hansen na 36. 38-33 zo ongeveer elke zwakte bevatte die je maar kunt bedenken: een beroerde schijf op 31, een achtergebleven schijf op 45, over-ontwikkeling, en geen enkele constructieve formatie (zie het fragmentje in de nieuwsbrief). Zo pakte Robert zijn eerste overwinning in de Ereklasse (en de tweede in de geschiedenis van CTD).
Hiermee zette Robert CTD en Volendam weer op gelijke hoogte, omdat Willem (viel in voor Sander) eerder al had verloren van Ramon Sakidin (1202). Willem kwam goed uit de opening, maar greep mis in het middenspel. De hoop een puntje mee te nemen uit Volendam was toen eigenlijk al vervlogen, omdat Gaetano op dat moment al verloren stond tegen Ben Provoost (1474). In een stand met de nodige randschijven overzag Gaetano een forcing van Provoost en zo kwam hij een schijf achter. Hij speelde nog lang door, maar had nooit zicht op een puntje.
Kortom, voor een goed resultaat moesten we op de resterende borden nog minimaal een keer winnen. Dat zat er helaas nooit echt in. Rik (tegen Thomy Mbongo, 1449), Bart (tegen Wieger Wesselink, 1446), Hin (tegen Johan Wiering, 1410), Henk (tegen Wouter Ludwig, 1405), Leo (tegen Bhiem Ramdien, 1364) en Ronald (tegen Cor Westerveld, 1197) speelden stuk voor stuk verdienstelijk en overtuigend remise, maar kregen geen kansen op meer. Erik had dus zijn spannende partij in het halfopen klassiek tegen Paul Sier (1337) moeten winnen om ons team een gelijkspel te bezorgen. Sier speelde echter sterk en trakteerde Erik op zijn eerste nederlaag van het seizoen.
Het kampioenschap kunnen we nu dus wel uit ons hoofd zetten. Gelukkig geldt dat niet alleen voor ons, maar ook voor vier andere puntloze clubs. Volgende wedstrijd: CTD thuis tegen het eveneens puntloze SNA uit Heerhugowaard. Dan moet het dus echt gaan gebeuren!

Witte van Moort - CTD Arnhem, 5-10-2013

Kansloos in Westerhaar

door Bart Terwel

 

Helaas heeft CTD niet voor een stunt kunnen zorgen in de wedstrijd tegen Witte van Moort uit Westerhaar. Dat kwam mede doordat Witte van Moort de wedstrijd uiterst serieus nam, wat onder meer bleek uit het meespelen van GMI Andrei Kalmakov, die speciaal voor deze wedstrijd uit Tver (Rusland) was overkomen. 
Ook CTD nam de wedstrijd serieus, al zou je dat niet opmaken uit het feit dat drie spelers ruim een kwartier te laat kwamen. Hin, Bart en Gaetano hadden om 9.15 afgesproken op station Den Haag HS. Met een autorit van zo’n twee uur voor de boeg was dat ruim op tijd. Gaetano sms’te rond negen uur dat hij 10 minuutjes later zou zijn. Geen probleem. 
Om 9.30 was Gaetano er echter nog steeds niet. Even later:
G: “Hey Bart, waar zijn jullie? Ik zie jullie niet.”
B: “We staan aan de achterzijde van het station, bij de Haagse Hogeschool.”
G: “Waar is dat?
B: “Er is een fietspad onder het station door, daar staan wij.”
G: “Okee, ik kom naar jullie toe.”
10 minuten later…
G: “Ik kan jullie niet vinden. Ik loop naar spoor 7, kun je me daar komen ophalen?”
B: “Prima, ik loop naar spoor 7.”
Nog een paar minuutjes later, nadat Bart had geconstateerd dat er helemaal geen spoor 7 is op Den Haag HS…
B: ”Ben je wel op Den Haag HS?”
G: “Shit…” “Ik ben op Den Haag Centraal…”
H: “Waar blijft die gast?”
B: “Die knurft staat op Den Haag Centraal. Wat doen we; pikken we hem daar op?”
Toen zijn we dus maar naar Den Haag Centraal gereden en hebben we Gaetano opgepikt. Zo kwamen we dus alsnog te laat in Westerhaar aan. Een onrustig begin van de wedstrijd. Bart en Hin speelden de opening snel (Bart sloeg de opening volledig over; de tegenstander van Hin deed dat zelf) en hadden het tijdverlies snel weer ingelopen. Dat lukte Gaetano logischerwijs niet, hij speelde namelijk tegen Marino Barkel…
Na dit rommelige begin werden we met 15-5 afgedroogd. Er waren remises voor Robert, Hin, Bart, Leo en Erik.
Robert speelde tegen Herman Hilberink, een van de zwakkere broeders aan Westerhaarse kant. Na de opening ontstond er flankspel. Robert probeerde dit om te zetten in een centrum omsingeling, maar door het sterke centrum van Hilberink kwam hier niet veel van terecht. Na een afwikkeling waarbij er veel schijven van het bord gingen werd de vrede getekend.
Hin nam het op tegen Bert Aalberts. Aalberts deed zoals zo vaak erg weinig en Hin probeerde druk uit te oefenen op de stelling van zijn tegenstander. Dat leverde wel een beetje voordeel op, maar concrete kansen bleven uit en zo moest Hin in remise berusten.
In de partij tussen Bart en Edwin Twiest waren de rollen omgedraaid. De schijven gingen in rap tempo van het bord, maar Twiest kreeg daarbij tempovoordeel. Door te blijven afruilen wist Bart de partij evenwel naar remise te voeren.
Het vierde punt kwam op naam van Leo. Hij speelde een gelijkwaardige klassiek-achtige partij tegen Gerbrand Hessing en remise was dan ook het logische resultaat.
Net als de vorige wedstrijd speelde Erik een goede partij. Tegen Casper Remeijer had Erik weer eens een opgedrongen randschijf. Hij ging lange tijd de leiding, maar het voordeel was niet beslissend en zo pakte Erik zijn tweede remise in de Ereklasse.
Verder dan deze vijf remises kwamen we dus niet. Gaetano stond de hele partij onder druk van de snel spelende Marino Barkel en kon het eindspel niet meer houden. Sander trof in GMI Vadim Virny weer een tegenstander van formaat en verloor door een mooie damcombinatie. Ronald kon het niet bolwerken tegen GMI Andrei Kalmakov. Ronald verdedigde taai, maar gaf te vroeg op (in een stand waarin Kalmakov naar eigen zeggen nog niet overtuigd was dat deze zou winnen). Rik speelde niet de beste zetten op het moment dat het er om ging en verloor zo zijn flankspel partij van de gevaarlijke Odin Mol. Tenslotte verloor Henk in een zeer interessante partij van Gil Salome (zeker het naspelen waard!).
Volgende pot in en tegen Volendam. Wellicht kunnen we daar wel stunten en onze eerste punten in de Ereklasse vieren met een etentje bij een Surinaams restaurant in Amsterdam?!

CTD Arnhem - Apeldoorn, 28-9-2013

Huid duur verkocht

door Bart Terwel

In de eerste wedstrijd in de Ereklasse trof CTD direct een tegenstander van formaat. Het belachelijk sterke Apeldoorn kwam bij ons op bezoek. We wisten dat het onmogelijk zou zijn om deze wedstrijd te winnen, maar natuurlijk wilden we niet afgaan in onze eerste wedstrijd in de hoogste klasse.
Ook al was het krachtsverschil duidelijk, een afgang werd het zeker niet. De nederlaag bleef beperkt tot 6-14. Dit werd door ons dan ook gezien en gevierd als een goed resultaat. Immers, het team uit Apeldoorn heeft gemiddeld 200(!) rating punten meer dan ons team en zelfs de speler met de laagste rating bij Apeldoorn (Bas Messemaker, 1368) heeft een hogere rating dan onze hoogst-geratete speler (Bart, 1324). Het toeval wilde dat deze spelers tegen elkaar moesten, met een snelle remise als resultaat.
Niet lang daarna keken we echter tegen een flinke achterstand aan.
Sander verloor van GMI Alexander Presman, die Sander opzadelde met een achtergebleven schijf op 46. Ondanks verwoede pogingen van Sander om de stand te neutraliseren won de handige Presman door middel van een lichte forcing. (1-3)
Willem speelde een tamelijk kansloze partij tegen GMI Hendrik van der Zee. Na de opening stond de lange vleugel van Willem buiten spel, mede door de goede structuur van de korte vleugel van zijn tegenstander. Door op de andere vleugel druk te zetten wist Van der Zee zich een doorbraak naar dam te verschaffen. (1-5)
Leo was de volgende die verloor, maar dat gebeurde tegen niemand minder dan de 10-voudig wereldkampioen, GMI Alexei Tsjizjov. Leo kwam met nadeel uit de opening en deed wat hij kon om terug te komen in de wedstrijd, maar tegen mannen als Tsjizjov krijg je doorgaans geen kans op herstel. Heel rustig pakte Tsjizjov de drie centrumvelden en won uiteindelijk door een beslissende Ghestem-doorstoot. (1-7)
Verrassender was de nederlaag van Hin tegen Michiel Kloosterziel. Het werd een boeiende partij met een opgedrongen randschijf van Hin. Toen Kloosterziel deze schijf afruilde werd de zwakte van Hins lange vleugel echter duidelijk. Hin offerde uiteindelijk een schijf in de hoop dat er genoeg compensatie was om nog een puntje te pakken. Dat was helaas niet het geval. Kloosterziel maakte het karwei leuk af met een 4-dubbele oppositie. (1-9)
Gelukkig maakte Erik een einde aan onze negatieve reeks door de sterke Jasper Lemmen op overtuigende wijze op remise te houden. Erik had goed door dat hij na de opening niet in klassiek moest belanden en hield de stand dan ook open door veld 22 te betreden. Lemmen probeerde tegenspel te krijgen, maar Erik hield de boot af en kwam zelfs met voordeel uit de strijd. Winstkansen kreeg hij evenwel niet. (2-10)
Kort daarna verloor Robert van GMI Kees Thijssen. Robert verdedigde taai en mocht lang hopen op een puntje. Zoals zo vaak op dit niveau bleek de druk uiteindelijk te groot. (2-12).
Het slotakkoord was echter voor CTD!
Rik speelde een klassieke partij tegen Cock van Leeuwen. Rik verbrak de klassieke structuur en begon een aanval op de korte vleugel. Dit verraste Van Leeuwen en die reageerde niet sterk. Zo kwam Rik hoogstwaarschijnlijk gewonnen te staan. Helaas koos hij een verkeerd plan, waardoor Van Leeuwen nog net met remise kon ontsnappen. (3-13)
Henk speelde tegen de zoveelste GMI aan Apeldoornse zijde: Hein Meijer. In het middenspel (waarin Henk net als Hin een opgedrongen randschijf had) werd Henk verrast door een lichte maar verrassende combinatie die Meijer een doorbraak naar dam opleverde. Desondanks bleef Henk vechten voor een puntje. En met succes. Meier had twee dammen op triktrak lijn 6-50, maar door al zijn schijven op de andere triktrak lijn (1-45) te zetten kon Henk beide dammen van zijn tegenstander van de lijn dwingen en zo wist Henk nog net te vluchten in een 1-om-3 eindspel. (4-14)
Alleen Gaetano was toen nog aan het spelen, tegen Frerik Andriessen. Tijdens de partij had Andriessen een flinke hoeveelheid bouillon moeten drinken. Het idee was om hem een goed gevulde soep te geven, maar Sammy en Rommy waren zich niet bewust dat de vulling er nog niet in zat. Hoe dan ook, in een klassieke stand met twee belangrijke zwaktes voor Gaetano (een hangende en een achtergebleven schijf) leek Andriessen aan de leiding te gaan. Totdat Gaetano hem verraste met een prachtig offer. Andriessen bereikte nog een eindspel, maar Gaetano behandelde dat uitstekend en won door overmacht. Een sterk staaltje van de beste Surinaamse dammer van het moment! (6-14).
Komende zaterdag alweer de volgende wedstrijd: uit tegen Westerhaar.

Seizoen 2012-2013

Gelderse bekerfinale DEZ Culemborg - CTD Arnhem, 29-5-2013

Nipt verlies in bekerfinale

door Bart Terwel

 

Woensdagavond 29 mei speelde CTD de finale van het Gelderse bekertoernooi in en tegen Culemborg. De plaatselijke damvereniging is al jaren actief op het hoogste niveau, het niveau waar CTD het komende damseizoen voor het eerst op zal acteren. Een aardig voorproefje dus.

Het is duidelijk dat CTD het afgelopen jaar indruk heeft gemaakt met de promotie naar de Ereklasse en het vertoonde spel, want Culemborg nam de wedstrijd zeer serieus. Ze traden aan met vier erg sterke spelers (gemiddelde rating >1400), waaronder de onbetwiste kopman Jeroen v/d Akker. De andere drie waren Tjeerd Harmsma, Dik de Voogd en John v/d/ Borst.

En dat ze de wedstrijd serieus namen was vanuit hun oogpunt maar goed ook, want wij hadden ook geen misselijk team (bestaande uit Rene Vos, Rik Twilhaar, Bart Terwel en Henk Grotenhuis ten Harkel) en we vochten voor wat we waard waren. Er werd zelfs nog een tandje bijgezet toen Hin en Rommy, en iets later ook nog Erik, ineens in de speelzaal verschenen om ons aan te moedigen.

Even leek het erop dat we gingen stunten, maar helaas kon Rik in het halfopen klassiek net niet winnen van Tjeerd Harmsma en lukte het Rene net niet om – in zijn voorlopig zijn laatste wedstrijd voor CTD – Jeroen v/d Akker een puntje te ontfutselen. Bart (tegen Dik de Voogd) en Henk (tegen John v/d Borst) kwamen niet verder dan remise.

Zo ging de finale met 5-3 verloren. En toch hebben we hiermee ons visitekaartje afgegeven en laten zien dat CTD weldegelijk wat te zoeken heeft in de Ereklasse!

CTD Arnhem - MTB Hoogeveen, 16-2-2013

CTD bij de beste 12 clubs van Nederland!

door Bart Terwel

 

Afgelopen zaterdag was ronduit zenuwslopend. MTB Hoogeveen kwam bij ons op bezoek om uit te maken welke club naar de Ereklasse zou promoveren: zij of wij. De uitgangspositie was gunstig voor ons. Wij zouden aan 8 bordpunten genoeg hebben om promotie af te dwingen en zij zouden dus met grote cijfers moeten winnen.

Toch beloofde het een enorm spannende confrontatie te worden, want Hoogeveen is een sterk team met o. a. de sterke broers Michael en Zainal Palmans, de creatieve Peter Schuitema, het jeugdige talent Nick Waterink, en een degelijk middenveld. Het was dus zeker geen gelopen koers. En wat ook meespeelde was dat wij er in eerdere jaren al enkele malen dicht bij waren, maar niet bestand bleken tegen de druk. Die realisatie bracht de nodige nervositeit met zich mee.

Maar dit keer ging het niet fout, het ging goed. Heel goed!! Het werd een 10-10 gelijkspel en dat was ruim voldoende voor het kampioenschap. Vanwege deze uitzonderlijke prestatie zijn Bart Terwel, Erik van de Weerdhof, Gaetano Nahar, Henk Grotenhuis ten Harkel, Hin Wong, Jan Beeke, Leo Aliar, René Vos, Rik Twilhaar, Robert Sall, Rommy Moerlie (teamcaptain), Ruud Palmer, Sander Neutel, en Willem van den Berg dan ook benoemd tot Held in de Orde van CTD.

De wedstrijd verliep als volgt.

Sander was op wintersport en Gaetano viel voor hem in. Hij was snel klaar met Alexander Slot. In een stand waar er nog weinig aan de hand was maakte Slot een enorme blunder en kon meteen opgeven. Heerlijk om in zo’n wedstrijd snel op voorsprong te komen (zo vond ook Erik, die de handen in de lucht stak alsof de teamoverwinning reeds een feit was). En vooral heerlijk dat we dit jaar zo’n goede invaller tot onze beschikking hadden: Gaetano had met een score van 8 uit 5 een groot aandeel in dit succesvolle damseizoen.

Nog 6 bordpunten nodig…

Henk bracht de spanning in de wedstrijd ongewild terug. Hij speelde natuurlijk een alles-of-niets partij (Henk kan namelijk niet anders), maar tegenstander Zainal Palmans speelde het erg sterk en boekte een overtuigende overwinning. Ondanks dit verlies was het een prima debuutjaar voor Henk (14 uit 11) met een paar overwinningen op sterke spelers.

Nog steeds 6 bordpunten nodig…

René speelde tegen Joel Palmans een rustige partij. Er ontstond een klassieke stand en even leek het erop dat René moest uitkijken, maar dat viel reuze mee en remise was de logische uitslag. Ook al was het een enigszins tegenvallend seizoen van René (met een dieptepunt de valse start in Groningen), toch een degelijke plus-score (11 uit 10).

Nog 5 bordpunten nodig…

De stand was 3-3 en er waren nog enkele cruciale potten aan de gang. Ten eerste de partij van Hin, die in Michael Palmans een sterke opponent trof. Je weet van tevoren dat de uitslag van deze partij doorslaggevend kan zijn. Dat besefte Hin zich ook en hij wilde dan ook zeker niet verliezen. Dus speelde hij op een punt. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar Hin liet zien er behoorlijk bedreven in te zijn. Hakte hij de boel er vakkundig af en kwam nauwelijks in de problemen. Zo kwamen we steeds dichter bij de benodigde 8 bordpunten. Hin scoorde uiteindelijk 12 uit 11.

Nog 4 bordpunten nodig… En het werd steeds drukker in de speelzaal vanwege de vele fans en andere toeschouwers die dit historische moment wilden meemaken. Leo Steyntjes was er zelfs speciaal voor teruggekomen uit Australië (leuk je weer te zien Leo!).

Rik dacht ongetwijfeld “Wat Hin kan, dat kan ik ook”. De opening in zijn partij tegen Peter Schuitema was nog wel spannend, maar daarna dwong Rik zijn tegenstander vereenvoudigen toe te staan en op die manier werd het ook hier betrekkelijk simpel remise. Overigens speelde Rik wederom een goed seizoen (14 uit 10) en kijk ik er naar uit hem in de Ereklasse aan het werk te zien (maar dat geldt voor alle teamleden).

Nog 3 bordpunten nodig…

Erik pakte het zesde punt door Peter Boonstra op remise te houden. Dat viel niet mee, want Erik overschatte zijn klassieke positie en de haast gedwongen Ghestem-doorstoot was goed voor zijn tegenstander. In het voor Erik nadelige eindspel stonden de schijven van Erik goed genoeg en na een fout van zijn tegenstander was het direct remise. Zo kwam Erik uit op een score van 12 uit 11.

Nog 2 bordpunten nodig…

Zelf speelde ik tegen Nick Waterink, een veelbelovende jeugdspeler die nog wel een lesje in het half-open klassiek kan gebruiken. Ik kreeg een zeer voordelige 10x10 stand waarin Nick een foutje maakte en ik met een ijzersterke ruil een gewonnen eindspel forceerde.

KAMPIOEN!!!!!!!! Het kon niet meer mis. Een hele eer om de beslissende punten binnen te mogen halen en ook nog eens clubtopscorer te worden met een solide score van 15 uit 11.

Direct hierna besloot Robert om, ondanks een degelijke partij en een zeer goede (en wellicht winnende) stand, akkoord te gaan met het remiseaanbod van Maarten Wichgers. Zo eindigde Robert op een ietwat tegenvallende totaalscore van 8 uit 10, maar wel met een fraaie en zeer belangrijke overwinning in de wedstrijd tegen DC IJmuiden.

Willem zat op dat moment tegen een nadelig eindspel aan te kijken. De echte concentratie is natuurlijk weg als je weet dat promotie ons niet meer kan ontgaan en dat is ongetwijfeld ook de reden dat Willem na de tijdnood weinig tijd investeerde om de taaiste verdediging te vinden. Paul Thio won dan ook (en niet onverdiend) de partij. Zo kwam de stand op 9-9. Een mager seizoen van Willem, die dit seizoen niet goed in vorm was en slechts 3 uit 7 scoorde.

Je wilt zo’n kampioenswedstrijd natuurlijk liever niet verliezen als dat niet nodig is. Leo was na een spannende partij in een nadelig eindspel beland tegen Gert Bosker, maar vocht voor de 10-10. En met succes. Daarmee kwam Leo uit op een nette score van 9 uit 8.

Sander, Ruud en Jan speelden in deze wedstrijd niet mee, maar ook zij hadden een belangrijk aandeel in de titel. Sander haalde een prima 12 uit 10, Ruud won knap al zijn drie partijen en Jan kwam uit op 2 uit 3 (o.a. met een goede pot tegen Arie Janssen van Doorn).

Velen waren al behoorlijk beschonken toen Leo nog aan het ploeteren was. En toen gebeurde ook nog eens iets wat ongetwijfeld nooit eerder in een damlokaal heeft plaatsgevonden: Joop (een groot liefhebber van carnaval) had een heus dweilorkest geregeld dat de boel op stelten kwam zetten. We moesten ze nog even afremmen tot Leo klaar was, maar toen barstte het los. Een geweldige, vrolijke herrie. Ook kregen we bloemen en was er een koud buffet. De spelers, teamleider en het bestuur werden in het zonnetje werden gezet. Dit is het succes van de hele club! We werden als eerste gefeliciteerd door onze damvrienden uit Wageningen, die ons eerder dit jaar versloegen (en toen zagen we het helemaal niet mee zitten) maar gelukkig ook de andere titelfavorieten op een nederlaag trakteerden.

Geheel tegen de verwachting en traditie in werd het die zaterdag niet laat…we waren gewoon gesloopt door de spanning en vele indrukken. Maar je wordt de volgende ochtend wakker met een lach en voldaan gevoel. En dat zal nog wel een tijdje zo blijven denk ik want

WIJ GAAN NAAR DE EREKLASSE!!!!!!

 

Hieronder het verslag van de zijde van de Hoogeveners; zie website MTB Hoogeveen.

 

Hoogeveensche Courant, Zainal Palmans en Gerard Bruins

In een zinderende wedstrijd is het damteam MTB Hoogeveen er niet in geslaagd om de koploper CTD Arnhem van de troon af te stoten. De wedstrijd eindigde in een 10-10 gelijkspel waardoor CTD Arnhem met maar liefst 17 punten uit 11 wedstrijden kampioen werd in de Hoofdklasse A. Dit betekent dat de dammers uit Arnhem volgend jaar uit mogen komen in de ereklasse. Damteam MTB Hoogeveen werd derde met 15 punten, achter de nummer twee Dammers uit Oost,  ook met 15 punten maar een beter bordsaldo.

Als MTB 1  met 13-7 van CTD Arnhem zou winnen, dan werden de MTB’ers kampioen. Echter was dit een onmogelijke taak. Na twee uur spelen verloor invaller Alexander Slot van de sterke Gaetano Nahar. Slot kwam moeizaam uit de opening, maar herstelde zich prima op de flanken. Nahar moest noodgedwongen richting de rand wat perspectief bood voor Slot. Dat zetcontrole toch vrij lastig is, blijkt maar weer eens. Slot lette even niet op en tuinde in een simpele combinatie (0-2). Topscorer Zainal Palmans maakte de stand weer gelijk waardoor de spanning weer terugkwam. Opponent Henk Grotenhuis ten Harkel speelde vrij voorzichtig. Palmans kreeg in de opening al het initiatief met een Roozenburgaanval wat overliep in een randschijvensysteem. In het middenspel was het Chizhov-kanon van Palmans een krachtig wapen om centrumoverwicht te krijgen. Grotenhuis ten Harkel maakte het Palmans niet moeilijk meer en verloor door zware tijdnood (2-2). De gebroeders Joël (tegen René Vos) en Maikel Palmans (tegen Hin Wong) kwamen niet verder dan een remise (4-4). Ook Peter Schuitema speelde remise tegen Rik Twilhaar in een spannende wederzijdse flankaanval. Twilhaar speelde vakkundig richting remise (5-5). Peter Boonstra speelde een sterke pot tegen Erik van de Weerdhof. Boonstra kreeg voordeel in het klassieke systeem. Van de Weerdhof leek bijna te verliezen, maar middels combinatieve ideeën behaalde hij nog een remise eindspel (6-6). CTD Arnhem werd kampioen doordat Bart Terwel won van Hoogeveens jeugdtalent Nick Waterink. Waterink speelde de opening vrij passief. Hierdoor kreeg Terwel belangrijke sleutelvelden in bezit. Waterink zag geen remiseplan meer en verloor (6-8). De MTB’ers hadden nog voldoende bordkansen om alsnog te winnen van Arnhem wat uiteindelijk een tweede plek en een promotie/degradatie wedstrijd zou opleveren. Teamleider Maarten Wichgers had weinig winstkansen tegen Robert Sall. Wellicht speelde Wichgers wat passief waardoor Sall een Hooglandaanval kreeg. Deze Hooglandaanval had te weinig kracht om Wichgers in problemen te brengen. (7-9). Aanvalstacticus Paul Thio speelde een voortreffelijke partij tegen Willem van den Berg. Thio blies het gehele centrum van zijn tegenstander op met een ijzersterke “Paul Thio”-aanval. Van den Berg had er behoorlijk moeilijk mee en werd langzaamaan naar achteren gedrukt. Door middel van een handige plakker kreeg Thio een dam ten koste van twee schijven. Beheerst maakte Thio de partij af (9-9). Gert Bosker was als laatste uit na vijvenhalfuur spelen. Tegenstander Leo Aliar werd gedomineerd door “de Monoliet” van Bosker. Bosker kreeg het gehele centrum onder controle en combineerde fraai naar dam. Jammerlijk wist Bosker het eindspel niet te winnen (10-10). Toch hebben de MTB’ers een goede wedstrijd gespeeld tegen het sterke CTD Arnhem. Daarnaast is een derde plek een uitstekend resultaat als je vergelijkt met het vorige seizoen (zesde). Topscorer van MTB Hoogeveen werd Zainal Palmans met 17 punten uit 11 wedstrijden. Overall in de hoofdklasse A werd hij tweede. Broer Maikel Palmans behaalde keurig 16 punten uit 10 wedstrijden en overall legde hij beslag op de vierde plek. Maarten Wichgers sloot het podium af met een score van 12 punten uit 11 wedstrijden. Overall werd hij tweeënveertigste.

020 - CTD Arnhem, 2-2-2013

Gaat het er nu echt van komen?

door Bart Terwel

 

Met de vierde overwinning op rij hebben we onze koppositie in Hoofdklasse A versterkt. Sterker nog, door het verlies van naaste concurrent MTB Hoogeveen (9-11 tegen reuzendoder WSDV) staan we plotseling 2 punten los. Nu volstaat zelfs een kleine nederlaag in de laatste ronde tegen Hoogeveen om de Ereklasse te bereiken.

De overwinning in Amsterdam tegen 020 is er een om in te lijsten. We wisten dat het een lastig te nemen horde zou zijn aangezien de Amsterdammers vaak met minimaal vijf subtoppers spelen. Zo ook nu. Maar ook al zijn Wiering, Ter Braake, Geurtsen, Capelle en Van Heun goed voor een gemiddelde rating van ruim boven de 1300, door sterk spel van onze kant kwamen zij bij elkaar niet verder dan 3 puntjes.

De drie meest opmerkelijke en prijzenswaardige resultaten waren wat mij betreft (1) de overwinning van Henk op Capelle, waarin Henk er weer eens keihard in vloog en deze alles-of-niets partij door een leuk offertje besliste (2) de relatief probleemloze remise van Robert tegen 020-kopman Wiering, waarbij Robert in het eindspel nog gruwelijk mis greep maar Wiering gelukkig niet profiteerde en (3) de goede omsingeling van René tegen Van Heun, waarin laatstgenoemde een remiseafwikkeling nam maar daarbij vergat een tempo te maken en zo nogal sullig verloor.

Dit waren de hoogtepunten, maar eigenlijk is een compliment aan de hele ploeg op z’n plaats. Als je met 13-7 van zo’n tegenstander wint en daarbij vrijwel niks weggeeft (en dus geen enkele verliespartij), dan heb je het keurig gedaan. Nog een keer pieken en de buit – waar we al vele jaren zo hard naar op zoek zijn – is definitief binnen. Jaap Heij (u weet wel…) heeft al aangekondigd om ons bij een eventuele titel te trakteren op een fust bier. En hopelijk maakt Sammy ook voor komende wedstrijd weer van die briljante broodjes...

CTD Arnhem - Zaanstreek, 19-1-2013

Goed nieuws

door Bart Terwel

Zaterdag 19 januari bleek een onverwacht belangrijke dag in de strijd om de titel in Hoofdklasse A. Zowel CTD als koploper Hoogeveen moest aantreden tegen aanmerkelijk lager geklasseerde ploegen (DC Zaanstreek en DC IJmuiden) en de verwachting was dat beide teams wel zouden winnen.
We wisten na de thuisnederlaag van PSV tegen PEC Zwolle dat we moesten waken voor onderschatting. En een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus 10 gewaarschuwde mensen zouden logischerwijs 20 punten moeten kunnen halen. 20-0 bleek een beetje teveel van het goede, maar de overtuigende 14-6 overwinning is ook geen slecht resultaat. En belangrijker nog, daar waar wij DC Zaanstreek kansloos lieten, liet Hoogeveen een steekje vallen in IJmuiden.
De overwinning kwam als volgt tot stand. Gaetano kwam al snel goed te staan en na een blunder van zijn tegenstander combineerde hij simpel naar dam en de schijven konden weer in het doosje. Vervolgens won Hin zijn partij met positionele middelen en zo stond het al snel 4-0.
Die voorsprong werd uitgebouwd door René (in een echte René-partij) en topscorer Rik, die na een mislukte opening Barbara Graas alsnog te grazen nam in een klassiekje (8-0).
Aan onze indrukwekkende zegereeks kwam een einde toen Leo verloor van Paul Teer, een van de sterkere spelers aan de kant van DC Zaanstreek. Leo miste overigens tot twee maal toe een fraaie damcombinatie, wat opmerkelijk is voor een combinatiespecialist bij uitstek.
Maar na deze tegenvaller pakten we de draad vrolijk weer op. Bart verschalkte zijn tegenstander met een geniepig zetje en kort daarna won Erik het eindspel van een partij waarin hij een tamelijk brute aanval had ontketend (12-2).
Toen stokte de machine echter definitief. Robert kwam niet verder dan remise in een partij waarin hij lang het beste van het spel had en Sander miste de winst na een sterke klassieke partij (Leo gaf aan dat de tegenstander van Sander een heel sterk thematisch offer had kunnen spelen, maar gelukkig voor ons werd dat gemist).
Het slotakkoord was voor DC Zaanstreek. Henk probeerde het centrum van Vitalia Doumesh constructief te omsingelen. Helaas voor hem sloeg de aanval van de uiterlijk verfijnde, maar damtechnisch immer hard beukende Doumesh uiteindelijk door (14-6). Vlak voor het einde van de wedstrijd zorgde nieuws uit IJmuiden voor de nodige opschudding. De plaatselijke DC zou hebben gewonnen van onze grote concurrent Hoogeveen. Toen op toernooibase de bevestiging kwam was
het groot feest in Arnhem - we stonden immers 1e, weliswaar met evenveel wedstrijdpunten als Hoogeveen, maar met 1 bordpunt meer. En we weten dat 1 bordpuntje een wereld van verschil kan maken.
Om het te vieren gingen we eten bij restaurant Dragon Garden, een prima restaurant en mogelijk sponsor van het toekomstig Ereklasseteam "CTD Dragons". Andere sponsoren (bij persoonlijke voorkeur Griekse restaurants of kebab/shoarma zaken) kunnen zich nog altijd melden. Hoewel het een leuke avond was hielden we het toch relatief vroeg voor gezien met oog op de wedstrijd tegen 020, waarin we weer fris achter het bord willen zitten.

>DUO - CTD Arnhem, 5-1-2013

Wij zijn geen "stelletje bierzuipende malloten die altijd stoned achter het bord verschijnen", maar juist een team om trots op te zijn!

door Bart Terwel

 

Soms zijn er van die momenten waarop je extra trots bent CTD-er te zijn. Afgelopen zaterdag had ik zo’n moment. Zonder René en Robert, maar met Ruud en Gaetano, boekte CTD een knappe 9-11 overwinning op het sterke DUO. Hieronder een kort verslagje van de gespeelde wedstrijden.

Erik – Van Kampen (1-1). Ondanks een goede opening kwam Erik niet verder dan een punt tegen zijn stugge opponent. Na afloop gaf Erik aan dat hij in de gespeelde opening 1. 32-28 17-22 2. 28x17 12x21 3. 34-29 07-12 4. 40-34 01-07 5. 45-40 21-26 bij nader inzien liever 6.38-32 had gespeeld, want dan volgt na …6. 16-21 het winnende 7. 31-27! en zwart niet mag sluiten met …6. 11-16 vanwege een dammetje op 1.

Ruud – Winkel (2-0). Wederom was Ruud van grote waarde. Hij nam zijn tegenstander in een KVO en besliste de partij met een niet al te moeilijke combinatie naar dam.

Willem – Smeitink (0-2). Willem is niet zo best in vorm en kreeg zaterdag al snel een stelling die de nodige druk te verduren kreeg. Door een fout verloor Willem uiteindelijk de een schijf en de partij.

Gaetano – Linssen (1-1). Een prima, klassiek-achtige partij van Gaetano. Via een heel mooi positioneel gambiet dat Linssen wel aan moest nemen kreeg Gaetano het initiatief en zo pakte hij overtuigend een punt.

Bart – Wassink (1-1). Bart speelde tegen de altijd interessant spelende Gerrit Wassink, maar de spanning in deze partij ebde langzaam maar zeker weg en op de 40e zet werd de vrede getekend. 

Leo – Masselink (2-0). We weten allemaal dat een voorpost positioneel sterk kan zijn. Dan gaat het meestal om een voorpost op 24 (27). Leo nam echter een voorpost op 17 (34) en die was duidelijk nog sterker. Hij hield met één schijf drie schijven van zijn tegenstander vast. Leo won vervolgens het gevecht op zijn korte vleugel en onderstreepte zijn goede vorm op deze manier met een fraaie positionele overwinning.

Rik – Spieker (2-0). Dat een aanval zonder zwaktes constructief omsingeld kan worden liet Rik tegen de sympathieke Dinant Spieker nog eens fijntjes zien. Rik nam de verzwakte lange vleugel van zijn tegenstander onder vuur, waarbij hij kon buigen op een solide verdediging. Bij analyse bleek dat Spieker op het moment suprême nog had kunnen ontsnappen via een doorbraakmanoeuvre die Wim ongetwijfeld in de nieuwsbrief zal opnemen. Desalniettemin een verdiende overwinning en puike partij van Rik.

Hin – Zweerink (0-2). Hin trof in DUO-kopman Zweerink een sterke tegenstander en dat was te zien op het bord. Hin probeerde spel te krijgen tegen de opgedrongen randschijf van zijn tegenstander, maar die ontwikkelde zoveel druk in het centrum dat Hin er niet meer uit kwam. Een wanhoopsactie kon hem niet meer redden. Toch een goede oefening voor volgend jaar, waarin we elke wedstrijd tegenstanders van grote klasse zullen treffen!!

Henk – Vermeulen (1-1). Het 10e punt kwam voor rekening van Henk. Hij man een halve hekstelling in, maar kreeg geen concrete kansen tegen zijn jonge en solide spelende opponent. En dus lag de druk op Sander om het 11e punt binnen te harken.

Sander – Woolschot (1-1). In het belang van het team hield Sander het spel overzichtelijk. Daartoe investeerde hij wel de nodige tijd, waardoor tot lang spannend bleef. Hij hield het hoofd koel en na de tijdnood stond er een gelijkwaardige positie op het bord. Woolschot ging tot het uiterste om er meer uit te halen, maar Sander kwam niet meer in gevaar en stelde zo de overwinning veilig.

Na de wedstrijd waren wij blij, Maarten Linssen (spelend bij DUO) niet. Uit frustratie liep hij vanuit Doetinchem terug naar zijn huis in Huissen en at in de tussentijd zijn muts op. Rommy belde Jaap Heij om zijn ongenoegen kenbaar te maken over de uitslag bij Hoogeveen – Lunteren (15-5 maar liefst). We gingen natuurlijk ook nog even naar café De Ton waar we nog een biertje dronken en een potje toepen speelde. Sander “6 blind” Neutel won het koningsspel van 12e man Sammy, die vakkundig zijn hoge hartenkaarten dumpte zodat Sander de laatste slag kon winnen met hartenkoning. Rommy speelde die pot niet mee en belde nog maar eens naar Jaap Heij. Vervolgens bij Rommy en Rupa gegeten, bami met kip en heerlijke sambal. Ook speelden we wat partijen na uit voorbije jaren (o.a. de wedstrijd Geurt Schuurman – Francis Tholel, 1-1, zeker nog eens het naspelen waard!). En voordat we naar huis gingen belde Rommy nog even naar Jaap Heij...

Na deze cruciale wedstrijd hebben we nog steeds kans op promotie naar de ereklasse. Om te promoveren moeten de komende drie wedstrijden gewonnen worden, om te beginnen met de thuiswedstrijd tegen Zaanstreek. Toch niet slecht voor een team dat bestaat uit “een stelletje bierzuipende malloten die altijd stoned achter het bord verschijnen”, hè Sander?!

Kerstsneldamtoernooi, 21-12-2012

Op de laatste clubavond van het jaar 2012 (21 december) is een sneldamtoernooi georganiseerd.   De titel CTD-Kerstsneldamkampioen 2012 was dit keer ( met 11 punten uit 7 partijen) voor Leo Aliar die 10 weerstandspunten meer had dan de 2e aankomende Henk Grotenhuis ten Harkel. Gastspeler Dinant Spieker werd derde. Geurt Schuurman legde beslag op de eerste prijs in de B-categorie (spelers met een rating lager dan 1000. Tijdens de prijsuitreiking is abusievelijk Rommy Moerlie tot winnaar van deze categorie uitgeroepen. Later bleek dat de punten van Geurt Schuurman in een voor hem positieve zin gecorrigeerd moesten worden. Verontschuldigingen aan het adres van beide spelers!


Eindstand

                             Cat       AW  +  =  -   Pt   WP   SB 
-------------------------------------------------------------------
 1 Leo  Aliar                 A         7  5- 1- 1   11   61   97 
 2 Henk  Grotenhuis t.Harkel  A         7  5- 1- 1   11   51   70 
 3 Dinant  Spieker            A         7  5- 0- 2   10   57   70 
 4 Theo  Willemsen            A         7  4- 2- 1   10   54   69 
 5 Gaetano Nahar              A         7  4- 1- 2    9   58   63 
 6 Erik van de Weerdhof       A         7  4- 1- 2    9   47   48 
 7 Geurt  Schuurman           B         7  4- 1- 2    9   31   29 
 8 Rommy  Moerlie             B         7  3- 2- 2    8   58   66 
 9 Jan  Beeke                 A         7  3- 2- 2    8   56   55 
10 Rein  Bergsma              A         7  3- 1- 3    7   59   51 
11 Henk  Mahboeb              B         7  3- 1- 3    7   49   35 
12 Ben  Kuiphuis              B         7  3- 1- 3    7   44   32 
13 Amriet  Balradj            B         7  3- 1- 3    7   37   23 
14 Arnout  Mossink            A         7  2- 2- 3    6   57   43 
15 Harry  Ramharak            B         7  1- 4- 2    6   39   31 
16 Sammy  Brijobhokum         B         7  2- 1- 4    5   45   20 
17 Wim  Spies                 B         7  2- 0- 5    4   45    6 
18 Dik  Smids                 B         7  1- 1- 5    3   45    6 
19 Aroen  Bholasingh          B         7  1- 1- 5    3   43    6 
20 Ton  Versteeg              B         7  0- 0- 7    0   44    0 

-------------------------------------------------------------------

 

Per categorie

Ranglijst categorie A (boven rating 1000)

                                Cat      AW  +  =  -   Pt   WP   SB 
   1 Leo  Aliar                 A         7  5- 1- 1   11   61   97 
   2 Henk  Grotenhuis t.Harkel  A         7  5- 1- 1   11   51   70 
   3 Dinant  Spieker            A         7  5- 0- 2   10   57   70 
   4 Theo  Willemsen            A         7  4- 2- 1   10   54   69 
   5 Gaetano Nahar              A         7  4- 1- 2    9   58   63 
   6 Erik van de Weerdhof       A         7  4- 1- 2    9   47   48 
   7 Jan  Beeke                 A         7  3- 2- 2    8   56   55 
   8 Rein  Bergsma              A         7  3- 1- 3    7   59   51 
   9 Arnout  Mossink            A         7  2- 2- 3    6   57   43 


Ranglijst categorie B

                                Cat      AW  +  =  -   Pt   WP   SB
   1 Geurt  Schuurman           B         7  4- 1- 2    9   31   29 
   2 Rommy  Moerlie             B         7  3- 2- 2    8   58   66 
   3 Henk  Mahboeb              B         7  3- 1- 3    7   49   35 
   4 Ben  Kuiphuis              B         7  3- 1- 3    7   44   32 
   5 Amriet  Balradj            B         7  3- 1- 3    7   37   23 
   6 Harry  Ramharak            B         7  1- 4- 2    6   39   31 
   7 Sammy  Brijobhokum         B         7  2- 1- 4    5   45   20 
   8 Wim  Spies                 B         7  2- 0- 5    4   45    6 
   9 Dik  Smids                 B         7  1- 1- 5    3   45    6 
  10 Aroen  Bholasingh          B         7  1- 1- 5    3   43    6 
  11 Ton  Versteeg              B         7  0- 0- 7    0   44    0 

CTD Arnhem - Huizum, 8-12-2012

CTD haakt aan door zege op Huizum

door Bart Terwel

 

Afgelopen zaterdag was de vraag welk team zou aanhaken in de strijd om de titel: CTD of Huizum? De Friezen hebben een sterk team en wonnen eerder in de competitie al met ruime cijfers van koploper Hoogeveen en Lunteren. We waren dus gewaarschuwd. Gelukkig voor ons had Huizum twee invallers voor wie het hoofdklasseniveau iets te hoog gegrepen bleek.
Het lot (nou ja…) had Sander gekoppeld aan de Huizumse invaller Bart Adema (de zoon van Jan Adema en ongetwijfeld vernoemd naar de schrijver van dit stukje), die zich vrijwillig in een korte vleugel opsluiting liet nemen. Sander veroverde vervolgens het centrum en besliste de partij door middel van een kleine combinatie. 
Jan Terpstra was de andere invaller bij Huizum. Jan speelde tegen onze invaller, maar daarvan wisten we al dat hij het hoofdklasseniveau weldegelijk aan zou kunnen: Ruudje was weer eens van de partij! En wat voor een partij! Jan Terpstra wist dat Ruud in principe een maatje te groot voor hem zou zijn en besloot er daarom maar in te vliegen met een flankaanval. Daarbij nam Jan echter iets teveel hooi op zijn vork en zijn voorpost ging verloren. Ruud speelde het rustig uit.
We wonnen nog een partij: met positionele middelen versloeg Rik de sympathieke Tjalling van den Bosch. Rik zette de topzware lange vleugel van Tjalling buiten spel en toen die een afwikkeling nam om los te komen had Rik duidelijk het initiatief. Tjalling had nog remise kunnen maken – zelfs in het eindspel nog – maar een gelijkspel zou de krachtverhoudingen niet juist hebben weergegeven. Een goede partij van Rik.
Zeker niet alles ging van een leien dakje. Robert is duidelijk uit vorm en verloor kansloos van Anne Kooistra. Anne deed in het vroege middenspel een vreemde, a-positionele zet. Robert vertrouwde het niet, koos voor een variant die hem een positionele puinhoop opleverde, en werd vervolgens hardhandig van het bord gezet.
Ook René verloor. Dat kan gebeuren tegen de sterke Rein van der Pal. Toch was de nederlaag enigszins onnodig want René speelde een puike partij waarin hij de confrontatie niet meed. In plaats van het aanvullen van zijn centrum had René zijn kwetsbare lange vleugel moeten ontwikkelen. Nu maakte Van der Pal de partij mooi uit met een rondslagje.
Eén overwinning voor. Als je dat vasthoudt, dan win je logischerwijs de wedstrijd.  En dat gebeurde ook. Hin kwam remise overeen met de gevaarlijk J-T Dekker, Bart kwam niet langs de degelijk spelende Jan Adema, Erik remiseerde met Katrinus Posthumus (na een opening die Erik juist de donderdag voor de wedstrijd met Johan Krajenbrink had doorgenomen en hem aanzienlijk positioneel voordeel opleverde), Henk speelde ondanks groot voordeel gelijk tegen Sietse Nagel en, als laatste, pakte Leo een punt tegen Jacob de Vries.
11-9 dus. Dat was ook de uitslag bij de wedstrijd WSDV – DUO, waardoor we op gelijke hoogte komen met DUO en twee punten achter blijven op Hoogeveen. DUO – CTD is de volgende wedstrijd, op 5 januari.


Iedereen alvast fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar gewenst!

DIOS Achterhoek - CTD Arnhem, 24-11-2012

Gelijkspel tegen DIOS; spel laat te wensen over

door Bart Terwel

Helaas pindakaas, CTD is collectief niet zo goed in vorm. Dat bleek ook weer in de wedstrijd tegen DIOS. En het ontbrak ons aan het nodige geluk. Een vroege achterstand maakten we nog goed, maar perspectiefvolle posities op de resterende borden konden niet in winst worden omgezet. Zo eindigde de wedstrijd in een teleurstellende 10-10. Gelukkig verkochten ze bij de bar heerlijke zelfgemaakte gehaktballen en friet. Dat gaf de dag nog wat kleur.
In een mum van tijd stonden we 4-0 achter. Jan verloor snel van DIOS-kopman Ben Smeenk. Een verkeerde ruil zorgde ervoor dat Jan in het vroege middenspel niet meer aan schijfverlies kon ontkomen. Het was direct gebeurd. Niet veel later gaf Erik op tegen Marcel Knipper. Erik had een soort Hoogland-aanval ingezet, maar werd vakkundig van het bord gezet. Hij speculeerde op een offertje dat niet bleek te werken en bleef met een tamelijk hopeloze stand zitten.
Na de remise van Rik tegen Bert van Oosterom schakelde CTD een tandje bij. Met positionele middelen won Bart van Theo Stoverinck, terwijl topscorer Henk invaller Harry Vos versloeg. Hin was in de tussentijd remise overeen gekomen met Arnoud de Greef, na een boeiende partij in het halfopen klassiek.
Toen waren er nog vier potten aan de gang. Sander moest op zijn tellen passen; de overige CTD’ers hadden duidelijk voordeel. Gaetano wist na een goede partij net niet te winnen van Jan Dallinga en ook René kwam net niet tot winst tegen Han Seinhorst. Robert speelde een onregelmatige partij tegen Gerben te Raa, kwam uiteindelijk een schijf voor, maar de 6x5 stand bevatte helaas ook hier geen winst. Zoals net aangegeven moest Sander zijn best doen voor een puntje. Hij was in de problemen gekomen doordat hij, na een grote afwikkeling, vergat de winnende voortzetting te kiezen en tegenstander Erik te Hagen een doorbraak voor twee schijven wist te forceren. Gelukkig voor ons bevatte het eindspel ook hier geen winst.
Het kan nog. Twee punten achter op DUO en Hoogeveen, gelijk met Huizum. Huizum is onze volgende tegenstander. En we moeten nog tegen DUO en Hoogeveen. Kortom, we hebben alles nog min of meer in eigen hand. Dan moeten we echter wel beter en constanter gaan spelen…

CTD Arnhem - Ravenshorst Nijverdal, 10-11-2012

Zonder Rik, toch gewonnen

door Bart Terwel 


De wedstrijd tegen Nijverdal had een kraker kunnen zijn, maar dat werd het niet omdat Nijverdal niet kon beschikken over de sterke Oekraïners Ivanov en de Litouwse subtopper Kudriavcev. Wij konden niet beschikken over Rik, die voor het eerst in 16(!!) jaar een wedstrijd in de landelijke competitie moest missen vanwege een blessure aan het hoofd, iets wat een dammer natuurlijk niet kan gebruiken. Maar wij hadden een verrassing voor onze tegenstanders…in plaats van Rik speelde Gaetano Nahar, een van de sterkste Surinaamse dammers van dit moment. Nijverdal beschikte niet over zulke goede invallers. Zo werd het betrekkelijk simpel 13-7 voor ons.
Henk en Bart overklasten hun zwakke tegenstanders (de twee invallers). Sander won toch wel verrassend van Michel Koop (die deed een verliezende zet op het moment dat Sander remise had aangeboden), Erik  won op een regelmatige manier van Harrie Hoonhorst en Gaetano kende een prima debuut door Paul Everloo in het late middenspel te grazen te nemen.
Tegenover deze vijf overwinningen stonden twee verliespartijen. Robert verloor al vroeg een schijf; zijn voorpost bleek niet houdbaar. Tegenstander Bill Neven had echter moeite om het af te maken.  Robert bereikte nog een eindspel, maar wist het helaas geen remise te houden. De tweede nul kwam voor rekening van Hin. In een klassieke stand speculeerde Hin op een thematisch offertje, maar juist op dat moment verraste Rienk van Marle hem met een damcombinatie. Die kon Hin met gelijkspel afnemen, maar in plaats daarvan trapte hij in een 1-om-2 (ja, u leest het goed) en zo ging de partij alsnog verloren.
Het er lang naar uit zag dat er geen enkele partij in remise zou eindigen; toch gebeurde dit alsnog drie keer. Wim stond onder enorme druk van Marinus Morsink, maar vocht zich op het nippertje toch nog naar een punt. René stond waarschijnlijk analytisch gewonnen tegen Ronnie Koop. Hij koos voor een variant die op een overmacht eindspel leek uit te draaien; helaas voor René bevatte de stand een remiseforcing die Koop er netjes uithaalde. Toen was alleen Leo Aliar nog bezig in een poging om een goede partij tegen de creatieve Gerrit Boom met winst te bekronen. Na de tijdnood was een ingewikkeld 4-om-2 eindspel ontstaan. Leo ging tot het uiterste, maar Boom gaf geen krimp en haalde op de valreep een puntje.
CTD staat na deze overwinning 4e, op een punt van de drie koplopers. Volgende pot: uit tegen DIOS.

CTD Arnhem - WSDV Wageningen, 27-10-2012

Bittere pil

door Bart Terwel

 

Hoewel ik geen ervaring heb met xtc en andere partypillen, denk ik dat die doorgaans toch beter smaken dan de bittere pil die CTD afgelopen zaterdag te slikken kreeg. We verloren thuis met 9-11 van WSDV uit Wageningen.
Aanvankelijk ging alles zeer voorspoedig. Al snel won Henk door zijn tegenstander Matthias de Kruijf een 1-om-2 aan te bieden; toen die werd genomen volgde een simpel dammetje. Rik bouwde de voorsprong uit door Ap van Ingen van het bord te drukken in een goede partij met opgedrongen randschijf. Toen ook Erik het zekere voor het onzekere nam door onder tijdsdruk genoegen te nemen met remise tegen Jesse van Beek (ondanks een voordelige stand die was ontstaan na een spannende klassieke partij met wisselende kansen) en er op de overige borden geen groot nadeel was voor de CTD spelers leek een overtuigende overwinning in de maak.
Het ging echter behoorlijk mis op de borden van de spelers die het in de vorige wedstrijd tegen IJmuiden nog zo goed deden. Sander kwam tegen Jannes Kromhout aardig uit de opening, maar in een spannende flankspel stand miste hij een kansrijk plan en zag vervolgens de aanval van zijn tegenstander serieuze vormen aannemen. Die besliste de partij met een dammetje. Robert had lang goed spel tegen Ester van Muijen (het was de derde keer in vier wedstrijden dat Robert tegen een vrouw speelde), maar zette een zelfmoordactie in die WSDV weer langszij bracht. In de tussentijd had Hin de punten gedeeld met Derk Kleinrensink en was Jan na een sterke partij remise overeen gekomen met Arie Janssen van Doorn.
De wedstrijd leek af te stevenen op een gelijkspel. In de partij tussen René en Henk Kleinrensink gebeurde niets wereldschokkends en logischerwijs werd deze partij remise. Bart speelde tegen Johan Sterrenburg, die het in de opening wel erg rustig aan deed. Het was duidelijk dat deze partij in remise zou eindigen, al maakte Bart door concentratiegebrek nog een foutje in de opbouw waarna hij in het vervolg even moest opletten. Tenslotte stond Willem onder druk in zijn partij tegen Mark Sanders, maar met secuur spel na de 50e zet was remise binnen handbereik. Helaas zag Willem het niet en verloor hij alsnog.
Je doet er niks aan. Fouten maken is menselijk. Dat overkomt iedereen. Ook andere teams maken fouten. Ook Vitesse loopt wel eens tegen een nederlaag aan. En er is nog niks beslist. De volgende keer beter. Die volgende keer is overigens de thuiswedstrijd tegen Nijverdal.

IJmuiden - CTD Arnhem, 13-10-2012

Door het oog van de naald

door Bart Terwel

 

Het was een zeer spannende wedstrijd in en tegen IJmuiden. Lange tijd keken we tegen een achterstand aan, maar door de koelbloedigheid van René, Sander en – vooral – Robert, wist CTD op het nippertje aan puntverlies te ontsnappen. Belangrijk, want nu staan we gedeeld 1e op de ranglijst.
We kwamen al snel op achterstand door het verlies van Rik tegen Willem Winter. Rik speelde één van zijn slechtste partijen in jaren en kon met een bord vol schijven niet meer aan verlies ontkomen.
Niet veel later vergrootte Erik onze zorgen door te verliezen van Feroz Amirkhan. Erik werd volgens eigen zeggen moedwillig door iemand in de verkeerde richting gewezen en kwam daardoor 2 minuten te laat in de speelzaal. Geen onoverkomelijk probleem zou je denken, maar het was ruim voldoende om de gemoedsrust van Erik compleet te verstoren. Bonkend en bulderend baande hij zich een weg naar zijn bord. Zijn tegenstander probeerde hem tevergeefs te kalmeren door hem er op te wijzen dat het maar 2 minuten tijdverlies was. Ironisch genoeg kwam Erik in een hem bekende variant in de Kelleropening terecht en zodoende had hij na een uur spelen bijna een uur tijdvoordeel. Toen ging het echter helemaal mis. Hij verloor een schijf en niet veel later de partij.
Vijf partijen eindigden in remise. Hoewel allemaal zeer interessant, bespreek ik ze hier slechts kort om zo ruim baan te maken voor de onbetwiste helden van 13 oktober 2012: René, Sander en Robert.
Jan (die inviel voor Leo Aliar) speelde remise ondanks voor hem gunstig klassiek; Henk deed dit na een inhoudelijke aanval vs. omsingeling partij; Hin remiseerde na een flankspelpartij; Bart bleef ondanks materieel voordeel op een puntje steken; en Willem speelde remise na een afwikkeling in de Leningrader variant.
Tussenstand: 9-5 voor de thuisploeg. Die had echter niet gerekend op ons sterke eindschot. Zo ging Willem Winter alvast naar huis in de veronderstelling dat IJmuiden sowieso niet meer kon verliezen en riep Bart hem nog na dat hem een verrassing te wachten zou staan als ie ’s avonds de uitslag zou checken…
René strafte het passieve spel van Joop Wind af door een verwoestende flank-centrumaanval te ontketenen. Al gauw stond Wind helemaal vast en moest hij een schijf offeren. René gaf zijn tegenstander geen kans op herstel en hield CTD daarmee in de race voor de overwinning.
Nog net iets meer heroïsch was de overwinning van Sander op de jonge Rick Hartman. Sander koos voor een rustige partijopzet en wachtte op een foutje van zijn tegenstander. Een echte fout bleef uit, maar Sander zette druk en wist uiteindelijk een doorbraak te forceren. Een overmacht eindspel was het resultaat. Sander nam rustig de tijd om de partij naar winst te voeren en zette CTD en IJmuiden weer op gelijke hoogte (grapjas Willem kwam nog even de bar/analyseruimte ingelopen met de melding dat Sander de winst uit handen zou hebben gegeven…).
De laatste partij moest de beslissing brengen: Robert Sall – Jacqueline Schouten. Robert koos terecht voor een centrumstrategie en drukte Schouten langzaam maar zeker van het bord. Dit resulteerde in de volgende 5-om-5 stand met zwart aan zet:

diagram
W: 24, 27, 28, 29, 37; Z: 26, 25, 16, 13, 12 
Analytisch is de stand waarschijnlijk remise. Robert vocht als een leeuw voor de winst en hij maakte daarbij optimaal gebruik van de trucjes die de stand nog bevatte, zodat Schouten na het offer met 13-19 etc. enkele zetten geen dam mocht halen. Uiteindelijk bezweek ze onder de (tijd)druk en was de winst op de 76e zet een feit.
Gejuich ging op in de speelzaal (er waren vooral CTD-ers bij het slot van de partij aanwezig) en Robert werd van alle kanten gefeliciteerd en gecomplimenteerd. Adrenaline. Bier. De drie helden op de foto. Yes, gewonnen!!! Als je ook slechte wedstrijden weet te winnen, dan doe je mee om het kampioenschap!
Ineens zaten we bij de Argentijn, na te genieten. Er was veel gebeurd die dag en dus zat om over na te praten. Enkele malen werd gezegd “Dit komt in het wedstrijdverslag”; veel ben ik alweer vergeten. Bier. Grapjas Willem vertelde de eigenaresse van het restaurant dat we een jarige (Erik) in ons midden hadden. Ze kwam prompt aan met een feestelijk stukje vuurwerk.
We hielden ons onder meer bezig met de vraag wie de leukste damster van dit moment is. Een erg lastige vraag, zo bleek. Linda Schnieders, Christien Fung, Vitalia Doumesh (maar dan 15 jaar geleden), Irina Paskevich (daar geld eigenlijk hetzelfde voor), Nika Leopoldova, Karlijn Overes, Matrena Nogonogwat, Darya Tkatchenko…vroeger had je tenminste nog de gezusters Rimsha.
Nou goed, u merkt het al, na zoveel denkwerk, spanning en heroïek, daalde het gesprek tot een bedenkelijk niveau. We waren duidelijk niet meer in staat tot diepgaande filosofische beschouwingen. We gingen opgetogen weer naar huis. Volgende wedstrijd: CTD – Wageningen.

CTD Arnhem - DES Lunteren, 29-09-2012

CTD remiseert tegen DES Lunteren

door Robert Sall

 

Afgelopen zaterdag 29 september stond de derby op het program, CTD-Lunteren. Dit hield niet alleen de gelederen van Arnhem bezig, maar ook tijdens de onderlinge competitie bij Ons Genoegen Utrecht werd ik er op geattendeerd: “Dit kan wel eens de kampioenswedstrijd worden!” Kortom we stonden op scherp.

Rommy had zoals altijd weer een perfecte opstelling uit zijn hoge hoed getoverd. Hoewel er totaal geen logica in zit en de opstelling voor iedereen totaal onvoorspelbaar is, schept het altijd kansen en ook deze keer hebben wij kansen op een teamoverwinning gehad.

Het voordeel begon bij Hin Wong. Omdat zijn tegenstander Jaap van Hierden jr. het verkeerd opbouwde had Jaap erg weinig verdedigers om zijn voorpost op te vangen. Hin wist hier op een slimme manier van te profiteren en dwong op een gegeven moment een schijf af. Hetgeen later zou resulteren in een winstpartij waardoor CTD de leiding nam.

Tijdens de wedstrijd waren alle tegenstanders aan elkaar gewaagd en het zag er ook lange tijd naar uit dat vrouwe Fortuna met CTD gestemd was.

Op bord één speelde René Vos tegen Aldert van Eck. René kwam in een lange vleugel opsluiting terecht. Daarnaast verkreeg zijn tegenstander ook nog eens het centrum, maar verrassend genoeg was het niet Aldert maar René die een winstmogelijkheid liet lopen. De partij zou in een remise eindigen.

Erik van de Weerdhof speelde op bord twee tegen Arwin Lammers. Het leek een eenvoudige puntendeling te worden, maar op een slinkse manier wist de tegenstander van Erik over beide vleugels controle te krijgen in een klassieke stand met als gevolg dat er een doorbraak combinatie voor Arwin in kwam. De partij zou later in een remise eindigen.

Op bord drie speelde onze Leo Aliar met wit tegen Erwin van Hierden. Leo liet met wit een ruil toe naar veld 36 en dit aanbod werd aangenomen. Hierdoor ontstond spannend spel maar op het moment dat zwart voordeel begon te krijgen ruilde Leo subtiel naar 24. Hierdoor waren alle spanningen direct weg en eindigde de partij in een remise.
Sander Neutel speelde een rustige partij op bord vier tegen Ronald van de Beek en voerde in een klassieke stand een Coupe Philippe uit. Enkele zetten later werd ook hier de vrede getekend.

Onze nieuweling Robert Sall speelde op bord vijf tegen Daniël Merkus. Robert besloot om vrij passief te spelen met als gevolg dat zijn tegenstander weinig kansen kreeg. Om kansen te creëren besloot Daniël zich op te laten sluiten. Hoewel wit erg tevreden was over zijn stand waren de meningen verdeeld. Spijtig genoeg uitte dat goede gevoel van wit zich niet in de score, want door een verkeerde keuze verloor wit zijn partij.
Op bord zes speelde Bart Terwel met zwart tegen Arjan Timmer. In de opening kwam er een ruil op het bord waarna wit een schijf op veld 6 verkreeg. Dit werd natuurlijk door Bart met beide handen aangegrepen want het geeft spel. Wit speelde het consequent tegen en probeerde Barts gehele korte vleugel te blokkeren. Zo ver liet Bart het niet komen. De stand leek lang gelijkwaardig totdat wit opeens een doorbraak nam. Even leek het erop dat Bart nog moest vechten voor zijn punt, maar via een drie om drie afwikkeling eindigde deze partij in een remise
Henk Grotenhuis ten Harkel speelde tegen Marcel Monteba in de opening nam Henk met wit een ruil naar 23. Dat schijf werd direct weg geruild er ontstond een open stand. In het late midden spel nam Henk een twee om drie remise doorbraak.
Willem van den Berg speelde met wit tegen René Alderliesten. Het was een leuke partij want beide spelers wilde er wat van maken. Het gevolg was dat Willem een centrumaanval koos nadat de schijf van Willem van het bord was geruild, nam de tegenstander van Willem het stokje over en ging hij in de aanval. Willem ging in de omsingeling en de spanningen werden hoog opgevoerd maar ondanks dat zou ook deze partij in een remise eindigen

Op het laatste bord speelde Rik Twilhaar tegen Richard Cousijnsen. Rik kreeg een Roozenburg-opstelling op het bord. Rik nam een ruil waardoor zijn Roozenburg-opstelling verdween en een aanvalsstand overbleef. Zijn tegenstander liep een paar keer op zijn voorpost en ruilde de schijf weg. En net als vele andere partijen van deze dag werd ook hier de vrede getekend.

Samenvattend waren er twee teams die aan elkaar gewaagd waren. Ondanks de goede kansen op een teamoverwinning werd het een 10-10. En we doen nog mee om de bovenste plaatsen.

Het Noorden - CTD Arnhem, 15-09-2012

Goede start CTD in nationale competitie

door Bart Terwel

 

Afgelopen zaterdag begon de nationale competitie voor ons met een uitwedstrijd tegen Het Noorden uit Groningen. Op papier hebben wij een sterker team en het krachtverschil kwam duidelijk tot uitdrukking in de score: we wonnen met 14-6 en wisten maar liefst 6 partijen te winnen! De twee aanwinsten - Henk Grotenhuis ten Harkel en Robert Sall - gaven direct hun visitekaartje af. Ze speelden allebei erg sterk en wonnen hun partij. Hieronder volgt een beknopte weergave van het scoreverloop.
Rik zette CTD al vroeg op voorsprong door met snel spel een krachtige positie op te bouwen, waarna hij optimaal van de diverse zwaktes in de stand van zijn tegenstander profiteerde. Hij forceerde schijf- en partijwinst door een dubbele dreiging in de stand te vlechten. Helaas was het niet veel later weer gelijk omdat Willem door een simpele manoeuvre verloor van Wijninga. (2-2)
De eerste van slechts twee remises viel te noteren in de partij tussen Bart en Van Meggelen. Bart ging in de opening op avontuur, maar hij bereikte niets want Van Meggelen deed sterke en logische zetten. Uiteindelijk probeerde Bart kansen te krijgen door een omsingeling op te zetten. Van Meggelen onderkende het gevaar en wikkelde met een lichte combinatie af naar remise. (3-3)
Toen ging het hard. Robert won van Verheul. In de opening dacht Robert misschien een schijf te winnen, maar hij had de ontsnappingsmogelijkheid van Verheul niet gezien. Vervolgens taxeerde hij de stand goed, koos het juiste plan, en legde hij de zwakte van de stand van zijn tegenstandster (een log centrum) uitstekend bloot. Hij dwong schijfwinst af en won de partij. (3-5)
We liepen verder uit door de overwinning van Hin. Hij bereikte in eerste instantie weinig tegen invaller Rademaker, maar toonde daarna zijn superieure positionele inzicht en won overtuigend. (3-7)
De Man of the Match was ontegenzeggelijk Henk, die de Groningse kopman Danny Staal versloeg. Hij pakte de nodige tempi en drukte zijn tegenstander geleidelijk van het bord. Henk liet kort geleden al zien goed in vorm te zijn door achter GMI Buzinskij, maar voor mannen als Zalitis en Ivens, knap 2e te worden op het EK “veteranen”. Dat ondervond Staal dus ook. (3-9)
Erik zorgde weer eens voor het nodige tumult in de speelzaal, al was dat vooral de schuld van tegenstander Bert de Jong. Aanvankelijk bouwde Erik aan een solide aanval, maar na een taxatiefout klopte het allemaal niet meer. In de spannende tijdnoodfase had Erik het centrum, maar hij kon de doorbraakactie van zijn tegenstander niet verhinderen. En toen gebeurde het: De Jong deed een zet maar was niet meer op tijd met het indrukken van de klok. Na het bijwerken van de zetten bleek het de 52e zet. Geen kloknederlaag dus. Maar de laatste zet van De Jong was onreglementair: hij had met zijn dam moeten slaan (in dat geval had Erik de dam wel afgenomen, maar was zijn stand verloren), maar speelde in plaats daarvan een andere zet met de dam. Erik was er als de kippen bij om aan te geven dat het zijn keuze was of De Jong zijn laatste zet moest terugnemen…of niet. Natuurlijk koos Erik voor het laatste toen hij zag dat de stand een simpele winst bevatte. Erik heeft al talloze opmerkelijke dingen op en naast het dambord meegemaakt, maar naar eigen zeggen “stond zo’n overwinning nog niet op het lijstje”. (3-11)
De overwinning was een feit en dus bleef de verrassende nederlaag van René tegen Brenda Wijninga-van Voorthuizen (W-vV), de zwakste schakel aan Groningse kant, zonder gevolgen. René nam in de opening een Roozenburg-opstelling in die van geen kant bleek te deugen toen W-vV de juiste zetten bleef doen. Ze nam een damcombinatie die haar schijfwinst opleverde. René hield zicht op remise totdat hij in het late eindspel misgreep en W-vV de partij simpel uitmaakte. Een partij om snel te vergeten. (5-11)
Leo pakte de draad weer op door Stroetinga in een spannende KVO partij te verslaan. Leo liet zich vrijwillig opsluiten en beide spelers rekening moesten houden met diverse tactische wendingen. Daar was Leo het meest bedreven in. Hij forceerde een doorbraak en hoewel nauwkeurig spel geboden was om de partij naar winst te voeren liet de ervaren Leo zich de kaas niet meer van het brood vinden.
Sander was als laatste klaar. Hij speelde een degelijke partij tegen de altijd solide opererende Van Prinsenbeek. Er ontstond een klassiekje dat goed leek voor Sander, maar uiteindelijk was hij het die het meest zijn best moest doen om een puntje veilig te stellen. Dat deed Sander bekwaam en zo bepaalde hij de eindstand op 6-14.

Een belangrijke overwinning met alles erop en eraan: mooie partijen, verrassende uitslagen, veel winstpartijen, onreglementaire zetten, noem het maar op. Teamleider Rommy M. en vaste supporter Leo S. keerden dan ook tevreden huiswaarts. Voorlopig staan we aan kop en hebben we al drie bordpunten meer dan DUO!! Over twee weken de kraker thuis tegen DES Lunteren…

Oefenwedstrijd Lent - CTD Arnhem, 25-08-2012

 

	DC Lent			- CTD Arnhem			16-8
1	Jasper Lemmen		- Maarten Linssen		2-0 (8)
2	Thijs Gerritsen		- Rik Twilhaar			2-0 (5)
3	Roland de Rijke		- Henk Grotenhuis t.H.		0-2 (7)
4	Remco van Zelst		- Erik van de Weerdhof		2-0 (12)
5	Jan Jacobs		- Robert Sall			2-0 (10)
6	Sander Spaans		- Willem van den Berg		2-0 (11)
7	Chris Roeleven		- Theo Willemsen		0-2 (9)
8	Eric Sanders		- Jan Beeke			2-0 (1)
9	Albert Eggink		- Leo Steyntjes			2-0 (6)
10	Stef Migchelbrink	- Wim van Dongen		2-0 (2)
11	Fred Toetenel		- Ben Kuiphuis			0-2 (4)
12 	C. Kennedie		- Sammy Brijobhokun		0-2 (3)

Voor partijnotaties klik op Lent – CTD Arnhem.